In mijn artikel legde ik uit waarom geen sprake is van groepsbelediging en waarom Keijzer zelfs een punt heeft, waarbij ik me primair baseerde op de Koran en op de islamitische overleveringen. Het OM heeft op 12 juli een persbericht verspreid waarin het stelt de aangiftes tegen Keijzer te seponeren. Goed zo, denkt u wellicht. Het OM stelt echter ook dat de uitingen van Keijzer ‘in beginsel strafbaar zijn’.

Daar hoort een historische context bij. In oktober 1993 vond in Wenen een grootschalige bijeenkomst plaats van de Raad van Europa. De Europese regeringsleiders – Ruud Lubbers namens Nederland – spraken daar met elkaar af dat er een gemeenschappelijke aanpak moest komen van ongewenste ‘extreemrechtse’ politici: door ‘intolerantie’ dan wel ‘onverdraagzaamheid’ te introduceren als een nieuw strafrechtelijk thema. Voortaan kon iedereen die onverdraagzaamheid bevorderde, daarvoor worden veroordeeld, vooral door het Mensenrechtenhof in Straatsburg.

Het OM stelt nu met betrekking tot Mona Keijzer:

‘Het OM is van oordeel dat de uitlatingen die door Keijzer zijn gedaan op zichzelf beledigend zijn over een groep mensen wegens ras en godsdienst en, ook in de context van het publieke debat, onnodig grievend zijn. Keijzer heeft naar het oordeel van het OM onvoldoende verantwoordelijkheid genomen om te voorkomen dat haar uitingen die zij in de talkshow Sophie & Jeroen heeft gedaan zouden aanzetten tot onverdraagzaamheid.’

Wie niet onderbouwt, wordt vervolgd

Die redenering van het OM ligt in het verlengde van de in 1993 gemaakte Europese afspraken. Dat Keijzer zou kunnen hebben aangezet tot onverdraagzaamheid maakt dat er sprake is van groepsbelediging, een ernstig strafbaar feit. Het OM legt overigens nog nader uit waarom de uitspraken onnodig grievend waren:

‘Als politicus zou Keijzer in staat moeten zijn om haar woorden zorgvuldig te kiezen en haar stellingen te onderbouwen, ook tijdens een talkshow op live televisie. Dat geldt bij uitstek voor uitingen over minderheidsgroepen. Zij zijn extra kwetsbaar wanneer zij belasterd worden. Keijzer is hierin onvoldoende zorgvuldig geweest. (…) Bovendien presenteerde ze de beweringen als feiten, zonder ze op dat moment van een gedegen onderbouwing te voorzien.’

Daarmee is Keijzer in de ogen van het OM strafbaar. Maar is dat wel zo?

Hek van de dam

In de eerste plaats is het lastig om tijdens een talkshow elk standpunt gedegen te onderbouwen met feiten. Daarvoor is doorgaans geen tijd en de host zit daar meestal ook niet op te wachten, want het vertraagt het gesprek. Ook speelt mee dat de spreker wellicht niet alle achterliggende feiten zondermeer kan reproduceren als gevolg van een onverwachte vraag, terwijl de conclusie nog steeds kloppend kan zijn.

Ten tweede, als een bewering niet als feit mag worden gepresenteerd zonder onderbouwing, dan is het hek van de dam voor wat betreft groepsbelediging. Dan mogen de politie en het OM een aparte afdeling openen die strafzaken draait tegen mensen die aan talkshowtafels plaatsnemen. Het ontbreken van een gedegen onderbouwing bij uitspraken lijkt daar immers eerder regel dan uitzondering te zijn.

Maar toch een sepot

Toch gaat het OM niet tot vervolging over omdat ‘strafrechtelijke vervolging van de politicus in dit geval in strijd is met de vrijheid van meningsuiting’. Het OM wijst op het risico van een chilling effect bij vervolging:

‘Het sanctioneren van een uiting kan anderen ervan weerhouden om hun mening te uiten. Dat geldt bij uitstek voor politici. Een vrije politieke discussie is in een democratische samenleving van fundamenteel belang.’

Een ‘gewone’ burger zou dus wellicht wel vervolgd worden. En precies daar wringt het. Waarom wordt getolereerd dat Keijzer dit zegt, maar geldt dit niet voor u en mij? En wat als die uitspraak feitelijk juist zou zijn? Mag die dan nog steeds niet gedaan worden? Een andere beschermende factor is volgens het OM overigens dat Keijzer reageerde op Sophie Hilbrand en niet zelf het initiatief tot de uitspraak nam. Maar maakt dat werkelijk veel uit in dit geval? 

Het wordt echter nog ernstiger. In de brief aan de aangevers stelt het OM:

‘Ondanks dat Keijzer in het fragment duidelijk probeert te maken dat het niet om alle asielmigranten uit islamitische landen en moslims gaat, is de beschuldiging ernstig genoeg om het beeld over in ieder geval een deel van deze groepen aan te tasten. Daarmee zijn de uitingen van Keijzer in de uitzending van Sophie & Jeroen op zichzelf beledigend over een groep wegens ras en godsdienst.’

Er zijn twee interpretaties van deze passage mogelijk. In de eerste plaats dat Keijzer strafbaar zou zijn voor wat ze niet heeft gezegd. Haar nuances doen er niet toe, omdat sommige mensen er sowieso aanstoot toe nemen. Het gaat erom hoe mensen haar woorden interpreteren en niet om wat zij gezegd heeft.

Een tweede interpretatie is dat Keijzers nuances er niet toe doen, omdat zij nog steeds uitspraken doet over een deel van de groep. Maar dat is precies haar doel. Zij legt de vinger op een zere plek, door te benoemen hoe problematisch een groep orthodoxe of radicale mensen naar joden kijkt. En eens te meer: wat als haar uitgesproken zorg juist is? Mag die waarheid dan niet geuit worden?

Het OM lijkt zich hier te veel met politiek te bemoeien. Toen Geert Wilders in 2008 de film Fitna online zette, werd ook hem het bijdragen aan onverdraagzaamheid verweten. Het OM wilde Wilders echter aanvankelijk niet vervolgen, maar moest dat alsnog doen als gevolg van een artikel-12-procedure. Ook in de brief aan de aangevers in de zaak tegen Mona Keijzer staat vermeld dat de aangevers een zogeheten klaagschrift in kunnen dienen, conform artikel 12 Wetboek van Strafvordering. Dan kan alsnog tot vervolging worden overgegaan.

Religiekritiek in de beklaagdenbank

Mona Keijzer uitte slechts kritiek op een cultuur, en dan met name op het religieuze deel van die cultuur. Als die kritiek strafbaar is, dan lijkt daarmee religiekritiek te worden gecriminaliseerd. In een liberale samenleving moeten burgers echter bijna alles kunnen zeggen. De nuancering ‘bijna’ zit erin dat niet tot geweld mag worden opgeroepen. Als de waarheid niet gezegd mag worden omdat een vermeend kwetsbare culturele groep tegen die waarheid beschermd moet worden, dan wordt het multiculturalisme boven de liberale grondgedachte geplaatst dat burgers alles mogen doen zolang andere burgers daardoor niet worden geschaad.

Het OM geeft daarmee de belangrijkste argumenten tegen de strafbaarstelling van groepsbelediging: het conflict met vrijheid van meningsuiting en het eventueel uitspreken van de waarheid, het subjectieve karakter van belediging, de moeilijkheid om tot een eenduidig oordeel over de uiting te komen, de ogenschijnlijk weinig consistente vervolging van soortgelijke casussen en het chilling effect.

Het is de hoogste tijd om groepsbelediging te decriminaliseren en uit het Wetboek van Strafrecht te halen.

Van Bart Collard verscheen in 2023 ‘Het recht op misinformatie’. Het boek is overal te koop en te bestellen, zoals ook in de winkel van Wynia’s Week. Kijk HIER.

De donateurs maken Wynia’s Week mogelijk. Doet u mee? Doneren kan op verschillende manieren. Kijk HIER. Hartelijk dank!

Het bericht Zaak Mona Keijzer bewijst: hoog tijd om groepsbelediging uit het Wetboek van Strafrecht te halen verscheen eerst op Wynia's Week.

Wat heeft Mona Keijzer gezegd?

Mona Keijzer verdedigde een afspraak uit het hoofdlijnenakkoord van de coalitie waarin wordt gesteld dat de inburgering kennis over de Holocaust moet bevatten. Het is goed om woordelijk te analyseren wat Keijzer heeft gezegd, omdat één woord de inhoud kan veranderen van wat zij heeft bedoeld of hoe dat is overgekomen. Hieronder volgt een uitwerking van het gesprek met Sophie Hilbrand en Arnon Grunberg.

Keijzer: ‘Veel asielmigranten komen uit landen met een islamitisch geloof. We weten dat daar jodenhaat onderdeel is, bijna, van de cultuur.’

Hilbrand: ‘Dat is – Nee! Zegt u dat jodenhaat onderdeel is van de islamitische cultuur?’

Keijzer: ‘Van mensen die uit die landen komen. Die krijgen dat op een andere manier mee, dan wij dat meekrijgen.’

Hilbrand: ‘Dat is best een heftige uitspraak.’

Keijzer: ‘Nee, ik vind dat helemaal geen heftige uitspraak.’

Grunberg: ‘Ik wel. Ik wil ik vind het een zeer heftige uitspraak.’

Keijzer: ‘Ik vind het heftig dat je dat ontkent. Als ik kijk naar wat er gaande is op straten in Nederland, vind ik dat je deze discussie bij uitstek moet gaan voeren.’

Grunberg: ‘Ik denk niet dat antisemitisme, jodenhaat, puur een probleem is van mensen met een islamitische achtergrond.’

Keijzer: ‘Nee, dat is het zeker niet. Dat zeg ik ook niet.’

Grunberg: ‘Dat is een absolute ontkenning. En dat is ook schandelijk en daarmee speelt u ook twee minderheden tegen elkaar uit.’

Keijzer: ‘Maar dat is ook niet wat ik beweer. Het is niet zo dat het alleen bij mensen uit islamitische landen speelt, want anders hadden we de Holocaust niet gehad.’

Grunberg: ‘Exact.’

Cruciaal is dat Keijzer niet stelt dat alle moslims antisemieten zijn, maar dat ‘veel’ asielmigranten uit landen komen waarin jodenhaat ‘bijna’ onderdeel is van de islamitische cultuur. Zij spreekt dus niet over alle moslims of alle islamitische landen. En in de landen waarover zij wél spreekt is die jodenhaat geen onderdeel van de cultuur, maar bijna. Dat zijn belangrijke nuances.

Heeft Mona Keijzer een groep beledigd op basis van hun godsdienst? Nee, zij laat zelfs in het midden of de oorsprong van het antisemitisme waarop zij duidt afkomstig is van cultuur of religie. Zij zet evident niet aan tot geweld. Maar zij zet ook niet aan tot het anders behandelen van moslims, tot discrimineren. Zij benoemt slechts een ogenschijnlijke feitelijkheid met de nuance dat mensen binnen één groep nooit over een kam gescheerd kunnen worden.

Groepsbelediging

Die nuance is belangrijk vanuit juridisch perspectief. Zo werd een vrouw veroordeeld voor haar uitspraken tijdens een demonstratie van Pegida in 2015. Zij zei: ‘Een andere reden om moslims te verachten en te haten (is) om hun krankzinnige ideologie, want het is nooit een religie van vrede’ (ECLI:NL:HR:2022:1468).

Om tot groepsbelediging te komen worden doorgaans drie punten getoetst: (1) Heeft de uitlating een beledigend karakter? (2) De context van de uitlating: draagt deze bij aan het maatschappelijk debat, komt deze voort uit de geloofsopvatting van de uitende of gaat het om artistieke vrijheid? (3) In hoeverre zijn de uitlatingen onnodig grievend?

Geen beledigend karakter

Het antwoord op de eerste vraag is niet eenduidig te beantwoorden. Mensen met lange tenen zullen wellicht ‘ja’ zeggen, maar wie worden hier precies beledigd? Dit klemt temeer daar Keijzer het niet heeft over alle moslims en ook niet duidelijk maakt over welke landen zij het heeft. Door die nuances lijkt de uitspraak geen beledigend karakter te hebben.

De context van de uiting is klaarblijkelijk gedaan als bijdrage aan het maatschappelijk debat. Keijzer gaf een toelichting op het Hoofdlijnenakkoord voor de nieuwe coalitie en legde aan een talkshowtafel uit waarom over de Holocaust moet worden gedoceerd aan migranten bij inburgering.

Als de uiting al een beledigend karakter bevat, is deze dan onnodig grievend? Hier worden de uitingsvrijheid en het beschermen van een groep mensen tegen elkaar afgewogen. Het gebruik van bepaalde scheldwoorden kan worden gezien als onnodig grievend. Dat geldt ook voor bepaalde woordkeuzes die ingaan tegen de democratische rechtsorde. Ook het doen van onjuiste uitspraken kan maken dat sprake is van een onnodig grievend karakter. Slechts dat laatste zou bij Keijzers uiting aan de hand kunnen zijn.

Waar ligt dan de grens? Wanneer mag je generaliseren? Mag je slechts zeggen ‘dat voor moslims X geldt’ als dat voor alle moslims geldt? Of mag je dat wellicht eerder zeggen? Als het voor 95% van de moslims geldt? Voor 90%? Voor 80%? 70%? Juridisch lijkt er weinig over bepaald te zijn, maar mij lijkt dat je mag generaliseren als de uitspraak voor een overgrote meerderheid geldt.

Onderzoek van Ruud Koopmans

Zoals gezegd, generaliseert Keijzer niet. De vraag die daarom gesteld moet worden is of jodenhaat bijna onderdeel is van de islamitische cultuur in een aantal islamitische landen. Ik ga hier geen analyse per islamitisch land uit het Midden-Oosten, Afrika en Azië geven, maar beperk me tot sociologisch en religieus onderzoek.

Socioloog Ruud Koopmans heeft veel onderzoek gedaan naar fundamentalisme onder gelovigen, niet slechts onder moslims. Koopmans heeft meningen van christenen, joden en moslims vergeleken in allerlei landen. In een position paper voor de hoorzitting ‘Antisemitisme in Nederland’ in de Tweede Kamer op 12 september 2018 stelde Koopmans dat antisemitisme onder alle bevolkingsgroepen voorkomt, maar dat het onder moslims ‘bijzonder sterk verbreid’ is. Hij schrijft: ‘De oververtegenwoordiging van islamitische daders is nog sterker bij de ernstigste vorm van antisemitisme: bedreiging en fysiek geweld (…) Als daders van bedreiging en geweld werden in 10 procent van de gevallen rechtsextremisten, in 14 procent van de gevallen linksextremisten en in maar liefst 40 procent van de gevallen moslimextremisten genoemd.’

De islam over joden

Wat zegt de islam over joden? Rechtsgeleerde Afshin Ellian stelde dat moslims geloven dat de Koran het letterlijke woord van Allah is en dat Mohammed als profeet een nastrevenswaardig leven leidde. Allah spreekt in de Koran frequent tegen moslims over joden (en christenen). Hij maakt hen voortdurend verdacht. Een beperkte opsomming: ‘De joden noch de christenen zullen met jou ingenomen zijn zolang je niet hun geloof volgt.’ En elders: ‘Mensen van het boek! [BC: joden en christenen] Waarom omkleden jullie de waarheid met onzin en verbergen jullie de waarheid willens en wetens?’ Gedaan in 2024 zouden zulke uitspraken in het hokje complotdenken worden geplaatst. Allah gaat zelfs verder dan dat en meent dat zij gods weg versperren. En wie zijn weg verspert…

‘Jullie aan wie het boek gegeven is! Gelooft in wat Wij [BC: Allah]  hebben neergezonden ter bevestiging van wat jullie al hebben, voordat Wij gezichten weghalen en aan hun achterkant weer aanbrengen of hen vervloeken, zoals Wij hen van de sabbat vervloekt hebben.’ En kort daarop: ‘Kijk hoe zij over God leugens verzinnen; dat is genoeg als duidelijke zonde.’ En Allah benoemt letterlijk de ‘ongerechtigheid’ ‘van hen die het jodendom aanhangen’ en dat voor hen daarvan die zich niet tot islam bekeren ‘een pijnlijke bestraffing klaargemaakt’ wordt.

Allah doet ook een oproep aan alle moslims: ‘Neemt de joden en de christenen niet als medestanders. Ze zijn onderling medestanders. Wie van jullie zich als medestander bij hen aansluit, die behoort bij hen. (…) Jij ziet toch dat zij die in hun harten een ziekte hebben zich naar hen toe haasten?’ Allah herhaalt tot vervelends aan toe dat er een vernederende of pijnlijke bestraffing – het eeuwige hellevuur – zal volgen voor ongelovigen; voor niet-moslims.

Ook de profeet Mohammed zou volgens de overlevering (hadith; uit al-Bukhari) over de joden hebben gezegd: ‘Jullie zullen strijden tegen de joden, totdat iemand van hen achter een steen zal schuilen, die [BC: de steen] dan zal zeggen: ‘O dienaar van Allah, hier achter mij is een jood. Kom en dood hem.’

Verdachtmakingen tegen Mona Keijzer

Tot slot is het belangrijk om stil te staan bij de verdachtmakingen die in de uitzending van Sophie & Jeroen tegen Keijzer werden gedaan. Zij werd beticht van uitingen die zij niet had gedaan. Hieronder leest u hoe het gesprek verder ging na het eerder geciteerde deel:

Keijzer: ‘Dus daar heeft u helemaal gelijk in. (…) We weten dat bij mensen in die (BC: islamitische) landen antisemitisme op een veel andere manier in de cultuur zit dan die bij ons. En ik vind echt – en met mij de onderhandelaars aan die tafel – dat we dit moeten adresseren.’ (…)

Grunberg: ‘In de rechtsstaat geldt toch altijd het principe van “onschuldig tenzij anders bewezen”. Hoe u het nu zegt, zegt u “iedereen die uit een land komt waar de islam de belangrijkste religie is, is eigenlijk al bij voorbaat verdacht”.’

Keijzer: ‘Als ik dat op die manier verwoord heb –’

Hilbrand: ‘Nou, dat is zo.’

Keijzer: ‘En u dat zo gehoord hebt.’

Grunberg: ‘Dat heb ik niet zo gehoord. Dat hebt u zo verwoord.’

Keijzer: ‘Dat geldt niet voor iedereen. Zo is het altijd. Je kunt nooit groepen mensen over een kam scheren maar we zien…’

Hilbrand: ‘Maar dat gebeurde toch net?’

Keijzer: ‘Nee!’

Hilbrand en Grunberg ontkennen hier de nuances die Keijzer maakte. Uiteindelijk leidde de uitzending tot een aangifte tegen de BBB-politica door een groep van tien advocaten, juristen en een historicus. Een aantal islamitische organisaties reageerde afkeurend op de uitspraak van Keijzer. Hebben Hilbrand en Grunberg de heisa niet in de hand gewerkt? In de trant van ‘o jee, wordt hier iets over moslims gezegd? Daar moeten we ferm afstand van nemen door het als kwaad te benoemen’? Zonder even een adempauze te nemen en zich af te vragen wat Keijzer werkelijk zei, en waarom?

Er wordt frequent gesteld dat sommige moslims langere tenen hebben dan christenen of joden. Steek een Bijbel in brand en er gebeurt weinig, maar als je aan de profeet Mohammed of de Koran komt, dan ontstaan er openbare orde problemen.

Hilbrand en Grunberg waren onfatsoenlijk

Maar kan het niet ook zo zijn dat gekwetst zijn loont? Dat het je dermate veel bescherming biedt in Nederland in 2024, dat het best handig is om gekwetst te zijn? Doordat het je beschermt tegen kritiek op jouw levensstijl of –overtuiging. Het werkt de slachtoffercultuur die door auteurs als Coen de Jong (Wokeland) en Bina Ayar (De Maakbare Mens) is beschreven alleen maar in de hand.

De aantijgingen van Sophie Hilbrand en Arnon Grunberg in Sophie & Jeroen tegenover Mona Keijzer zijn onfatsoenlijk. Haar worden woorden in de mond gelegd die zij niet heeft uitgesproken. Het heeft  zelfs geleid tot een aangifte tegen haar, waarvan het te hopen is dat het Openbaar Ministerie snel de beslissing neemt om daar niets mee te doen. Maar de hele zaak, die aantijgingen en die aangifte, leiden af van waar het Keijzer terecht om gaat. Is er geen probleem met antisemitisme onder migranten uit bepaalde landen?

Van Bart Collard verscheen in 2023 ‘Het recht op misinformatie’. Het boek is overal te koop en te bestellen, zoals ook in de winkel van Wynia’s Week. Kijk HIER.

De donateurs maken Wynia’s Week mogelijk. Doet u mee? Doneren kan op verschillende manieren. Kijk HIER. Hartelijk dank!

Het bericht Belachelijke aangifte tegen Mona Keijzer leidt af van het antisemitisme onder migranten uit bepaalde landen verscheen eerst op Wynia's Week.

Interview

Aanleiding was een interview in De Telegraaf, precies op de dag dat het coronatoegangsbewijs (ctb, QR-code) voor onder meer de horeca verplicht wordt. Juist dat de horeca opnieuw de dupe is steekt Keijzer.

Dat de QR-code wordt ingezet op plaatsen waar honderden mensen bijeenkomen en waar wordt gezongen en gedanst, dat begrijpt ze wel. Daar is ze niet tegen. ‘Maar je moet het niet neerleggen over een hele sector die al anderhalf jaar negatieve effecten voelt van wat wij aan het doen zijn. We leggen de handhaving hiervan weer bij de ondernemers en hun vaak jonge werknemers. En dat zijn ook hele kleintjes. Dus op zeker moment moet je met die ctb’s stoppen. We moeten weer terug naar het oude normaal’

Keijzer neemt een voorbeeld aan het onderwijs: ‘Bovendien is het een feit dat de volledige opening van de scholen en universiteiten eind augustus niet heeft geleid tot grote instroom in de ziekenhuizen en op de ic’s. Terwijl de vaccinatiegraad onder studenten laag is.’

Inconsistenties

Ze ziet inconsistenties: ‘We hebben net de Formule 1 gehad terwijl Dance Valley niet doorging. Je mag meedoen aan de marathon zonder ctb, maar als je een gebakje gaat eten in de lunchroom moet je ’m wel hebben. Ik merk het ook aan mijn contacten met de evenementenbranche. Daar zeggen ze: Mona, waarom mogen we in onze branche de zalen maar voor driekwart vol hebben en hoeft een feestcafé dat niet? Ik kan het niet meer logisch uitleggen’.

Vraag is: heeft Keijzer groot gelijk, of heeft ze maar een beetje gelijk?

Niks aan het handje?

Afgelopen september was warm en zonnig. Wellicht is mede daardoor voorkomen dat mensen besmet raakten door terugkerende vakantiegangers. Momenteel lijkt er dus niks aan het handje.

Toch verwachten virologen en epidemiologen dat corona weer de kop opsteekt naarmate het kouder wordt. Uitgaande van de huidige deltavariant zal dat dan vooral ongevaccineerden treffen.

Komt er een nieuwe variant, dan is het ongewis in hoeverre ook de gevaccineerden getroffen worden. Dan is het nog maar de vraag of een QR-code überhaupt nog zin heeft.

Zorgen om goede vriendin

Eerlijk gezegd maak ik me best zorgen om wat er richting winter gaat gebeuren. Niet om mezelf want ik ben gevaccineerd, en ik ga er gemakshalve toch vanuit dat het vaccin afdoende bescherming biedt.

Bezorgd ben ik vooral vanwege een goede vriendin die regelmatig bij mij over de vloer komt. Zij heeft zich bewust niet laten vaccineren, en is daar ook niet toe te bewegen. Haar argumentatie is dermate gelaagd, dat er altijd wel een overtreffende trap is te vinden waarom vaccinatie echt niet is aan te raden.

Klaus Schwab

Uiteindelijk komt het erop neer dat een relatief kleine elite ons via vaccinatie in de macht wil krijgen. Ze ziet haar eigen standpunt ook steeds weer bevestigd en gevoed door informatie die haar via social media bereikt.

Dat iemand als Klaus Schwab covid-19 aangrijpt om de wereld te veranderen, bevestigt haar in haar mening. Volgens haar is het beter om te vertrouwen op het eigen afweersysteem.

Op dat punt heeft ze zeker niet helemaal ongelijk. Lang niet iedereen wordt immers doodziek van het coronavirus. Ik hoop dus maar dat haar afweersysteem haar beschermt tegen mogelijk ernstige gevolgen van covid-19. Bovendien biedt besmetting met het virus zelfs gevaccineerden een rijker scala aan antistoffen dan het vaccin alleen.

Besmet via crew

Bezoekers van de horeca moeten ook via een QR-code kunnen aantonen dat ze gevaccineerd zijn. Het personeel dat hen bedient, hoeft dat niet. Dat is omdat werkgevers geen medische gegevens aan hun werknemers mogen vragen.

Dat gold ook toen Olympische sporters in het vliegtuig op weg naar Tokio besmet raakten. Iedere passagier was gevaccineerd dan wel negatief getest, echter niet de crew.

Wat ik me dan afvraag is of er dan echt geen manier is ervoor te zorgen dat de crew geen besmettingshaard kan zijn. Het is toch bepaald functioneel bij een contactberoep je cliënt niet te besmetten. En waarom wijst Keijzer dan niet op deze inconsequentie? Is dat omdat daarmee het belang van de horeca niet gediend is?

Drangmaatregel

Waarom voert het kabinet nu de QR-code in? Is dat om gevaccineerden te beschermen, is dat om ongevaccineerden tegen zichzelf te beschermen, of is dat vooral om ongevaccineerden ertoe aan te zetten zich alsnog te vaccineren? Ik denk het laatste.

De invoering van de QR-code als drangmaatregel om niet-gevaccineerden ertoe te bewegen zich alsnog te vaccineren,  werkt vooral goed als er nog veel mensen zijn die uit gemakzucht of uit onnadenkendheid niet aan vaccineren zijn toegekomen. Wie er echter bewust voor heeft gekozen zich niet te laten vaccineren, zoals mijn vriendin, zal door de maatregel niet overtuigd worden.

Stok om de hond te slaan

En omdat de vaccinatiegraad al hoog ligt, is het maar de vraag of zich door de toepassing van de QR-code alsnog veel mensen laten vaccineren. Mijn inschatting is dat dit percentage betrekkelijk laag ligt.

Vraag is of controle via een QR-code wel rechtmatig is, als deze er slechts toe dient om mensen tot vaccinatie aan te zetten. Ik denk van niet. Het argument van de volksgezondheid dient dan hoogstens als stok om de hond te slaan.

In zoverre geef ik Keijzer een klein beetje gelijk als ze nu opkomt voor de vrijheid van de niet-gevaccineerden. Maar tegelijkertijd heb ik de indruk dat het haar niet gaat om de vrijheid je niet te laten vaccineren. Haar gaat het om de horeca. Dat mag.

Het bericht Het kleine gelijk van Mona Keijzer verscheen eerst op Wynia's Week.