Wie is Frans de Wit? Frans de Wit heeft het geschopt tot een eigen arrest dat luistert naar zijn bijnaam ‘Papa Blanca’. In juni 1981 heeft de Hoge Raad bepaald dat ‘personen die formeel niet in dienst zijn van de rechtspersoon maar feitelijk wel een invloedrijke rol spelen in het beleid, als feitelijk leidinggever kunnen worden aangemerkt’. Vanaf dat moment is het ‘Papa Blanca-arrest’ belangrijke jurisprudentie. Criminelen kunnen zich niet langer verschuilen achter rechtspersonen en katvangers, maar zijn persoonlijk aan te pakken. 

Koppelbazen 

In de jaren zeventig wemelde het in ons land, maar ook in Duitsland en België, van de koppelbazen. ‘Handige’ jongens die de sociale wetgeving aan hun laars lapten en miljoenen wisten binnen te harken door premies niet af te dragen, maar in hun eigen zak staken. Daar werd vorstelijk van geleefd.  

Het duurde jaren eer sociale fondsen en uitkeringsinstanties in de smiezen kregen wat er aan de hand was. Toen politie en justitie werden geïnformeerd, bleek daar een enorm gebrek aan opsporingskennis op dit nieuwe fraudegebied te bestaan. 

Ondertussen bouwde Frans de Wit, telg uit een keurig net katholiek Schiedams gezin, waarvan de vader directielid was van een distilleerderij, aan zijn misdaadimperium, dat later door justitie zou worden gekarakteriseerd als ‘een maffia-achtig syndicaat’.  

Frans de Wit kreeg de bijnaam ‘Papa Blanca’ van collega’s uit de Rotterdamse onderwereld. Ook drie kornuiten met wie hij de business runde, gebruikten pseudoniemen, om zoveel als mogelijk onder de radar te blijven. Dit samenwerkingsverband noemden ze ‘Het Nut’. 

Meer dan een schelm 

De Rotterdamse journalist Ad van den Dool heeft over het fenomeen ‘Papa Blanca’ een schelmenroman geschreven, zoals op de achterflap van het ruim tweehonderd pagina’s tellende boek staat vermeld. Het woord ‘schelm’ heeft veel betekenissen, zoals bengel, deugniet, avonturier en ellendeling. Dat dekt de lading niet als het om Frans de Wit gaat.  

Het levensverhaal van deze bejaarde boef illustreert dat er in het leven van Frans de Wit maar één persoon belangrijk is: Frans de Wit zélf en niemand anders. Hij werd drugs-, gok- en seksbaas, valsemunter en fraudeur. Met graaien en snaaien en een enkele keer fysiek geweld wilde hij voorkomen hetzelfde lot te moeten ondergaan als zijn ouders die eens achteruit in welstand hadden moeten gaan. 

Het verschil met uitzendbureaus 

In het boek wordt de werkwijze van de koppelbaas in zijn algemeenheid uitgelegd. ‘Hij ronselt arbeidskrachten die bedrijven tijdelijk bij hem kunnen inhuren. Een bedrijf haalt zo alleen mensen binnen voor de periode dat ze echt nodig zijn. De tijdelijke krachten vormen een flexibele schil om de vaste personeelsbezetting. Handig op een deelproject, bij piekbelasting of tijdens seizoendrukte.’ 

Van den Dool constateert dat koppelbazen hetzelfde doen als uitzendbureaus, ‘met dit verschil dat de meeste uitzendbureaus een deugdelijke administratie voeren en zich aan wettelijke voorschriften houden, zoals het afdragen van loonbelasting, sociale premies en btw. Koppelbazen doen dat dus juist niet.’  

‘De mensen die voor koppelbazen werken, krijgen hun geld zwart en verdienen zo per uur aanmerkelijk meer dan dat ze in normale loondienst zouden krijgen.’  

Bundeling van opsporingskrachten 

Al in 1974 waarschuwt mr. W. H. Fokkema Andreae, de toenmalige voorzitter van de Kamer van Koophandel in Rotterdam, voor deze misstand die zich vooral in de haven zou voordoen.  

Jaren later als bij het GAK, het SFB en de Belastingdienst de ogen open gaan en administraties in beslag worden genomen en er aangifte wordt gedaan, weten ze bij het Rotterdamse politiekorps geen raad met alle paperassen. Die bizarre constatering zal uiteindelijk leiden tot bundeling van opsporingskrachten, hetgeen het begin van het eind betekent van het imperium van ‘Papa Blanca’. 

‘Geheimagent van Tito’ 

Schrijver deze herkent zichzelf ‘als figurant’ in het hoofdstuk ‘Karate Bob’, de bijnaam van de Joegoslavische geheimagent Slobodan Mitric die op 25 december 1973 in Amsterdam drie landgenoten doodschoot. De gevechtssportman zit bij Frans de Wit op dezelfde afdeling van bajes Esserheem opgesloten.  

De Amsterdamse recherche doet de drievoudige moord af als een afrekening in de Joegoslavische onderwereld. Dat is reden voor Mitric om in een boek aan te tonen dat hij wel degelijk geheimagent is. ‘Mitric heeft voor de ghostwriter die hij wil inhuren voor zijn levensverhaal vijfduizend gulden nodig’, lees ik in het pas verschenen boek van Van den Dool. ‘De Wit wil het wel voor Mitric financieren.’  

Het boek Geheimagent van Tito komt er uiteindelijk. Ik vervul mijn taak als ghostwriter onder het pseudoniem Carel Fred. Officiële uitgevers halen er de neus voor op. Het Centraal Boekenhuis weigert de verspreiding.  

‘Papa Blanca’ lost met veel geld de problemen op. Een drukker in Brabant gaat overstag. Het boek vindt in coffeeshops en sportscholen grif aftrek. Als misdaadverslaggever krijg ik een uniek inkijkje in de werkwijze van ‘de onderwereld’. Dat er lijnen zijn naar de bovenwereld.  

Frans de Wit kijkt terug op heel wat bajesjaren. In de biografie Papa Blanca laat hij weten nergens spijt van te hebben. In de epiloog van het boek rijdt de auteur met Frans de Wit door het Rotterdamse havengebied. Langs BP, Gulf, ICI, Shell en andere grote bedrijfsnamen. 

‘Papa Blanca’ kent geen enkele schroom. Geen bescheidenheid. Hij zette hier duizenden mensen aan het werk. Zwart. De crimineel pocht: ‘Wij hebben de Rijnmond gebouwd.’ 

Malafide uitzendbureaus 

Wat hem na meer dan veertig jaar het meest dwarszit, is dat alleen de koppelbazen zijn aangepakt door justitie. Van de talloze opdrachtgevers werd niemand vervolgd.  

Koppelbazen, zoals hij er een was, bestaan niet meer. ‘Malafide uitzendbureaus die arbeidskrachten werven uit Oost-Europa werken ook met schijnconstructies.’ Dat dan weer wel. Zouden de opsporingsdiensten er al achter zijn?  

Ad van den Dool, Papa Blanca, AGBU, Rotterdam, 2024, 240 pp., 21,99 euro.  

Theo Jongedijk is journalist. 

Wynia’s Week verschijnt altijd, twee keer per week. Het zijn de donateurs die dat mogelijk maken. Nog geen donateur? Kijk HIER. Hartelijk dank! 

Het bericht Ook al heeft Papa Blanca een eigen arrest, hij blijft gewoon een crimineel  verscheen eerst op Wynia's Week.

In Le Monde werd expliciet verwezen naar de 17 verdachten in het Marengoproces, met als hoofdverdachte Ridouan Taghi. Taghi heeft via zijn advocaat Inez Weski het gerucht ontkend. ‘Volstrekt absurd’, was haar reactie.

‘Brutale kwajongen’

Toch moet er iets aan de hand zijn. Immers, vorige week werd het gebied rond de  Extra Beveiligde Inrichting (EBI) in Vught, waar Taghi en andere vluchtgevaarlijke criminelen verblijven, afgeschermd voor het publiek. Ook het luchtruim boven de EBI werd tijdelijk afgesloten voor het gewone vliegverkeer.

Het Brabants Dagblad liet weten dat het een valse melding betrof van een ‘brutale kwajongen’. De bijzondere veiligheidsmaatregelen waren slechts een half uur van kracht, terwijl over de precieze inhoud van de melding geen mededelingen zijn gedaan. Dat een vuige streek van een Vughtse kwajongen de autoriteiten doet besluiten tot dergelijke vergaande maatregelen, maakt het tegenbericht ongeloofwaardig. Misschien was wel degelijk sprake van een serieuze ontsnappingspoging, zoals een anonieme bron liet weten.

‘Geen normaal studentenleven voor Amalia’

Het feit dat de internationale media ruim aandacht besteden aan dit nieuws, geeft aan dat we te maken hebben met iets heel bijzonders. De Nederlandse kranten hebben er ook ruim aandacht aan geschonken, maar die zien de bedreigingen  niet als ‘staatsgevaarlijk’.

Toch wordt de top van Nederland gegijzeld door dit soort serieuze berichten. De Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) heeft besloten dat Amalia niet meer in haar Amsterdamse studentenwoning woont, al blijft ze wel de colleges Politics, Psychology, Law and Economics (PPLE) volgen. ‘Geen normaal studentenleven voor Amalia’, lieten haar ouders de pers weten tijdens het recente staatsbezoek aan Zweden.

Koningin Juliana

Ook premier Rutte geniet al meer dan een jaar extra bescherming. Er moet toch iets aan de hand zijn, als deze personen en mogelijk anderen kunnen rekenen op extra beveiliging en toezicht.

Een gijzeling of kidnap van een prominent lid van het koningshuis of een bekend politicus is niet geheel nieuw. In het voorjaar van 1975 hebben geradicaliseerde jonge Molukkers een serieuze poging beraamd voor de gijzeling van koningin Juliana. Het doel van de gijzeling was de Nederlandse regering te dwingen de Vrije Republiek der Zuid-Molukken te erkennen. Na de arrestatie van een tweetal jongeren ging de gijzeling niet door. Koningin Juliana verbleef op dat moment op haar vakantieadres in Italië.

In 1977 vond een gijzeling plaats door Zuid-Molukkers van een lagere school in Bovensmilde, tegelijkertijd met de treinkaping bij De Punt. Op de school werden 105 kinderen en vijf leerkrachten vastgehouden. Defensiepersoneel werd ingezet en na drie weken werden de overgebleven gijzelaars bevrijd. ‘Ik zat in de school. Het was het officiële einde van mijn kindertijd’, merkte een oud-leerling er later over op. Dertig jaar later werd een herdenking gehouden, waarbij witte ballonen zijn opgelaten.

In 1978 werd een gijzelpoging gedaan van het Provinciehuis in Assen. De daders waren drie militante Zuid-Molukkers. Er werd net op tijd ingegrepen door militairen van de Bijzondere Bijstandseenheid, anders zouden meerdere gijzelaars zijn gedood.

‘Geen poespas’

Ook de ontvoerders van Alfred Heineken hebben even overwogen een prominent lid van het Koninklijk Huis te ontvoeren. Het was een partij die aan alle voorwaarden voor een kidnap voldeed, aldus De Poes, alias Jan Boellaard. Immers, deze prominente personen waren zeer kapitaalkrachtig, de familie of onderhandelaars zullen zeker bereid zijn grof geld voor hun vrijlating te betalen en het zou een ‘wereldklapper’ zijn.

Toch ging het niet door, omdat ze bang waren dat de ontvoering van een prins of prinses ertoe zou leiden dat de hele wereld over hen heen zou vallen. Ook zouden bij een gijzeling of ontvoering behalve de politie ook allerlei binnenlandse en buitenlandse veiligheidsdiensten worden ingeschakeld.

Het Koninklijk Huis bleek geen serieuze optie. ‘Nee, geen poespas’, was de reactie van ontvoerder Cor van Hout.

Toen werd het Alfred Heineken

Om deze reden viel ook Joop den Uyl, politiek leider van de PvdA en oud-premier, als serieuze gijzelaar af. Het zou een kleinigheidje zijn geweest om hem te ontvoeren, want hij werd totaal niet bewaakt. Maar wie zou het beoogde losgeld van 35 miljoen gulden moeten betalen? De partijkas van de PvdA? Ook deze optie viel af.

Uiteindelijk werd na rijp beraad besloten biermagnaat Alfred Heineken te ontvoeren. Hij was zeer vermogend, zijn familie zou zeker bereid zijn het hoge losgeld te betalen en het was ook een wereldprimeur. Het zou uiteindelijk leiden tot hun gevangenneming, maar er waren ook onvoorziene baten. Zo werden de ontvoerders met veel ontzag bejegend door gelijkgezinde criminelen in binnen- en buitenland, maar ook door serieuze misdaadverslaggevers en andere journalisten.

Willem Holleeder in College Tour

Niet alleen de feitelijke kidnap, maar ook het onthullende boek van Peter R. de Vries met alle feiten en geheimen van de geruchtmakende ontvoering werd een financiële klapper. Niet alleen voor de auteur, maar ook voor Cor van Hout als aangever en verteller. In 2012 mocht de andere ontvoerder en (op dat moment, althans) knuffelcrimineel Willem Holleeder optreden als spraakmakende gast in het bekende tv-programma College Tour. Eerder had hij een column in Nieuwe Revu voor 2.000 euro per week.

Kennelijk zijn er in Nederland personen die om politieke, financiële of andere redenen bereid zijn een ontvoering van een bekend politicus of prominent lid van het Koninklijk Huis te beramen.

Wat zou Taghi eisen?

Stel je voor dat prinses Amalia of een ander lid van de koninklijke familie zou worden ontvoerd door leden van de groep rond crimineel en drugsbaron Ridouan Taghi en zijn rechterhand Said Razzouki. Beide personen worden ervan verdacht verantwoordelijk te zijn voor meer dan 20 moorden. De beoogde eis als ruilmiddel voor de prinses zou de vrijlating van Taghi en Razzouki moeten zijn.

Ook moet niet worden uitgesloten dat Taghi en de moordenaar van Theo van Gogh, Mohammed Bouyeri die ook in de EBI verblijft, een pact hebben gesloten. Taghi heeft al enkele brieven aan Bouyeri gestuurd, waarin hij om religieus advies vraagt. ‘Misdaad fuseert met de islam’ oftewel ‘zware crimineel zoekt heil bij zware islam’ (zie de recente bijdrage van Bart Collard in Wynia’s Week). Wat voor narigheid kan hieruit allemaal voortkomen? Ze hebben immers beiden een ultiem doel: ondermijning en ontwrichting van de Nederlandse samenleving en democratische rechtsorde. Uit voorzorg is Bouyeri overgeplaatst  naar een andere penitentiaire inrichting.

Maar stel je voor dat louter vrijlating van Taghi, Razzouki en mogelijk Bouyeri het ultieme doel zou zijn. Waar zouden deze criminelen naartoe moeten? Geen land zou hen willen opvangen en de hele wereld zou over hen heen vallen. Is de religieuze bekering van RidouanTaghi wellicht een motief om na zijn afgedwongen vrijlating Iran te kiezen als domicilie? Voor zover ik weet, zitten ze daar echter niet te wachten op drugscriminelen. Hoe dan ook,Nederland zou op zijn kop staan en het zou worden gezien als een ongemeen laffe daad. Het zou mijns inziens ook een kansloze actie zijn.  

Minister van Justitie en Veiligheid Dilan Yeşilgöz zei desgevraagd het volgende: ‘Er zijn inderdaad maatregelen getroffen voor de veiligheid van de kroonprinses. Het is verschrikkelijk dat dat nodig is, op de eerste plaats voor de kroonprinses zelf. Ik kan niet ingaan op specifieke maatregelen, maar ik kan u verzekeren dat we er bovenop zitten en dat de veiligheidsdiensten er alles aan doen haar veiligheid te borgen.’

Laten we hopen dat zoiets never, nooit gebeurt.

Van criminoloog Hans Werdmölder verscheen onlangs het boek Kansparels. Mocro’s op het scherp van de snede. Just Publishers, 2022.

Het bericht Best mogelijk dat het de mocro-maffia is die prinses Amalia en premier Rutte bedreigt verscheen eerst op Wynia's Week.