Jager en Wynia stellen vast dat de hoofddoek, vooral bij de politie, al tientallen jaren inzet is van activistische moslims, in het bijzonder die van de Moslimbroederschap. Die islamistische beweging is een eeuw geleden ontstaan in Egypte, maar heeft tegenwoordig Qatar en het Turkije van president Recep Tayyip Erdogan als thuisbasis. Doel is de vestiging van het ‘wereldkalifaat’. De Moslimbroederschap is – vaak niet direct herkenbaar – ook heel actief in Europa en klaagt voortdurend over ‘islamofobie’, ook als daar weinig van blijkt.

Altijd ‘gematigdheid’ in de aanbieding

De Arnhemse burgemeester en PvdA-politicus Ahmed Marcouch (foto) is of was betrokken bij de Moslimbroederschap en heeft een voor die beweging karakteristieke werkwijze. Hij pleit aanhoudend voor islamiserende uitzonderingen op de Nederlandse rechtsstaat als ‘gematigde’ remedie tegen zulke zaken als haperende integratie, misdaad, terrorisme en ordeverstoringen. Zo dringt hij voortdurend aan op de afschaffing van de eeuwenoude grondwettelijke scheiding van kerk en staat.

Frankrijk biedt meer weerstand tegen druk uit de islamitische wereld dan Nederland, dat onder Franse imams bekend staat als ‘een pakje boter’ (zo makkelijk als je daar doorheen snijdt). Maar ook in Frankrijk raakt de samenleving verdeeld, met name over de scheiding tussen kerk en staat. De steeds grotere aanhang van Marine Le Pen is weer een reactie op de permanente roep om islamitische privileges.

Een lange neus naar de verkiezingsuitslag?

Dat de GroenLinks-PvdA-burgemeesters van een aantal grotere steden juist nu met hun hoofddoekbesluiten komen, kan geen toeval zijn. Het is kort na de verkiezingen van 22 november 2023, toen de kiezers in meerderheid juist níet kozen voor de partijen die pro-hoofddoek zijn. De GroenLinks-PvdA-burgemeesters trekken zo te zien opzettelijk een lange neus naar de (vorige en de nieuwe) Kamermeerderheid.

WWTV is er ook als podcast. Kijk HIER https://www.wyniasweek.nl/podcast/.

Kleis Jager interviewde de Franse onderzoekster Florence Bergeaud-Blackler en besprak haar boek over de Moslimbroeders voor Wynia’s Week.  

Wynia’s Week is er iedere woensdag en zaterdag met op iedere donderdag een nieuwe video/podcast van WWTV. Dat is allemaal gratis, zonder betaalmuur of andere belemmeringen. Die unieke formule wordt mogelijk gemaakt door de donateurs. Doet u ook mee? Hartelijk dank!

Het bericht De lobby voor verdere islamisering stopt niet bij de BOA-hoofddoek verscheen eerst op Wynia's Week.

Noemenswaardig is dat de Arnhemse motie niet slechts inzet op religieuze uitingen, maar op een ‘godsdienstige of levensbeschouwelijke uiting’. Er is dus bij het college van B&W geen oog voor de niet-religieuze kant van de motie. 

Burgemeester Ahmed Marcouch schreef, bijna twee jaar later, namens het college van burgemeesters en wethouders op 15 december 2023 een brief aan de gemeenteraad waarin hij mededeelde dat de gemeente het vanaf die dag ‘expliciet mogelijk’ maakt dat ‘handhavers in dienst van de gemeente Arnhem zichtbaar religieuze uitingen dragen bij het uniform’. De burgemeester stelt:

‘We willen als werkgever een inclusieve organisatie zijn, waarbij iedereen zichzelf kan zijn. Bij veel publieksfuncties kunnen medewerkers nu al een religieuze uiting zichtbaar dragen. Het uitsluiten van de handhaver past daar niet langer bij.’

Marcouch geeft islam teveel ruimte

Er is kennelijk iets veranderd. Vroeger mocht de handhaver uitgesloten worden volgens de burgemeester; nu niet meer. Maar wat is er dan gebeurd? Voor Marcouch – zelf een moslim en voorheen bestuurder bij de Unie van Marokkaanse Moskeeën in Amsterdam en Omgeving (UMMAO) – lijkt er niet veel veranderd te zijn, want hij steunde begin jaren ’00 al ‘voor de overheid werkende straatcoaches die om religieuze redenen weigeren vrouwen de hand te schudden’, aldus Carel Brendel in zijn boek De Onzichtbare Ayatollah uit 2010.

Er is in dat kader frequent gewezen op een relatie van Marcouch met personen rondom de Moslimbroederschap; die relatie was er evident, maar in hoeverre hij daar zelf toe behoorde, is nooit echt aangetoond. Marcouch heeft belangrijk werk gedaan voor Nederland, maar biedt daarin wel ruim – teveel – baan aan de islam.

Marcouch stelt in zijn brief de eis dat de religieuze ‘uiting’ ‘passend en herkenbaar’ moet zijn. Daarbij ‘moet worden gedacht aan kleur en uitstraling, zodat de uiting past bij het uniform en de handhaver als zodanig herkenbaar blijft’.

Wat maakt dat de religieuze uiting passend en herkenbaar is? Herkenbaarheid zit waarschijnlijk in voor het publiek bekende religieuze uitingen. Daarmee worden religieuze minderheden gediscrimineerd. Voor Marcouch betekent dit waarschijnlijk dat er ruimte moet zijn voor het keppeltje, de tulband, de hoofddoek en het zichtbare kruisje; zijn motivatie zal waarschijnlijk bij de hoofddoek liggen.

Uniform dient voor neutraliteit

Maar wat als iemand een ander, minder bekend, religieus symbool wil dragen op het uniform? Zoals de kirpan (dolk van de Sikh’s) of het vergiet (van de pastafari’s)? Of het symbool ‘passend’ is, is moeilijk te bepalen. Als een hoofddoek passend is, zullen veel uitingen passend zijn. Een nikab of boerka echter niet, omdat dit de herkenbaarheid van het uniform in de weg zit. Maar mag een roze keppeltje bijvoorbeeld of moet het donkerkleurig zijn? De burgemeester heeft er kennelijk niet-uitgesproken ideeën over.

Rondom die herkenbaarheid zit overigens een sluwheid. Een uniform dient niet primair voor de herkenbaarheid. Voor herkenbaarheid kan ook een hesje dienen. Een uniform bestaat uit schoenen, een broek, een koppel, bovenkleding en eventueel hoofdbedekking. Die kledingstukken moeten ‘uniform’ zijn. Het idee daarachter is primair dat uniformdragers er zoveel mogelijk hetzelfde uitzien. Dat wordt gedaan omdat de uniformdrager die handelt uit naam van de overheid een behoorlijke mate van neutraliteit dient uit te stralen, en om de eigen identiteit zoveel mogelijk te neutraliseren.

Marcouch schrijft ook over neutraliteit: ‘Wij zijn ervan overtuigd dat een zichtbare religieuze uiting die past in het uniform van de handhaver niet in de weg staat aan een neutraal optreden.’ Ook in de aangenomen motie van Denk en D66 staat dat ‘een godsdienstige of levensbeschouwelijke uiting niets zegt over hoe een handhaver of toezichthouder in haar werk staat’. Dit is een misleidend argument. Er wordt doorgaans niet bepleit dat de geüniformeerde met een zichtbaar kruis om de nek of met een keppel of hoofddoek op niet neutraal kan optreden. Het probleem is dat de schijn, of de uitstraling, van die neutraliteit in het geding komt.

Er zijn namelijk twee eisen rondom neutraliteit. Een overheidsmedewerker met publiekscontacten moet niet alleen neutraal handelen, maar ook neutraliteit uitstralen. Naar gelang deze medewerker meer bevoegdheden heeft, behoren die eisen strenger te zijn.

‘Als het handelen maar neutraal is’

Tegenstanders van deze positie zouden kunnen tegenwerpen dat het slechts om neutraliteit gaat en dat er geen schijn van neutraliteit hoeft te zijn als het handelen werkelijk neutraal is. In dat geval is er inderdaad geen uniform nodig en kan iedereen tot op zekere hoogte dragen wat hij of zij wil. Een hoofddoek, een PVV-button, een tatoeage van Ajax, een oorlabel met daarop ‘269’ of een patch van Extinction Rebellion. Het kan dan allemaal. Want u kunt ondanks dergelijke symbolen of uitingen gewoon neutraal handelen, toch?

Het probleem is dat niemand volledig neutraal is, dat mensen de groepen waartoe zij behoren of de ideologieën die ze aanhangen nooit helemaal kunnen uitschakelen. Zou het dan niet transparanter zijn om dat juist te tonen? Maar daarmee zou het verhaal dan worden: ‘U krijgt als jood een bekeuring van een islamitische BOA. Dat ziet u aan haar hoofddoek. Zij beweert neutraal te zijn hoewel u aanvoelt dat die bekeuring met uw jood-zijn te maken heeft.’

Als deze BOA geen hoofddoek draagt, is het verhaal: ‘U krijgt een bekeuring van een BOA. U bent het daar wellicht niet mee eens. U heeft deze BOA echter niet op enige vorm van willekeur kunnen betrappen, zelfs als die willekeur er wel zou zijn.’

In beide situaties kan de BOA neutraal hebben gehandeld of juist niet. Het verschil zit in de beleving van de situatie. Die beleving doet iets met de legitimiteit van de gezagsdrager of de overheid in het algemeen. Daarnaast kan een uniform (dus zonder persoonlijke identitaire symbolen) de identitaire gevoelens van de drager zelf wellicht ook verminderen, en daarmee bijdragen aan werkelijk neutraler handelen.

Gaat de levensbeschouwing boven het werk?

De schijn van neutraliteit is belangrijk, omdat de BOA niet handelt als individuele burger, maar uit naam van de overheid. De overheid heeft veel macht, de burger slechts beperkt. Daarom is de persoon in het uniform niet zo belangrijk, het gaat om wat het uniform uitstraalt en waar het voor staat. Waar de overheid of de specifieke organisatie voor staat.

Of de geüniformeerde moslim, christen, jood, atheïst, FVD’er, Bij1’er, pianist, of supporter van FC Twente is, is irrelevant. Als hij of zij het werk niet kan doen zonder een levensbeschouwelijk symbool te dragen, prioriteert hij of zij die levensbeschouwing boven het werk. De hoofddoek wordt daarmee boven de laïcité geplaatst. Dat hoeft overigens niet erg te zijn, maar het doet de vraag rijzen wat dat betekent. Religieuze symbolen op een BOA-uniform behoren niet in een seculiere samenleving.

Van Bart Collard verscheen onlangs ‘Het recht op desinformatie’. Het boek is overal te koop en te bestellen, zoals ook in de winkel van Wynia’s Week. Kijk HIER.

De donateurs maken Wynia’s Week mogelijk, ook in 2024. Doet u mee? Doneren kan op verschillende manieren. Kijk HIER. Hartelijk dank! 

Het bericht In een seculiere samenleving behoren BOA’s geen religieuze symbolen te dragen verscheen eerst op Wynia's Week.

En wie er iets van zegt, is ‘islamofoob’. Maar wat voeren de moslimbroeders nu eigenlijk in hun schild?

De Franse antropologe Florence Bergeaud-Blackler geeft antwoord op die vraag in een indrukwekkende studie die net is verschenen. Zij maakt korte metten met het idee dat de organisatie, die in 1928 in Egypte werd opgericht, zich verzoend zou hebben met de democratie.

Het doel is niets minder dan een wereldwijde islamitische samenleving. En om te beginnen moet het aan zichzelf twijfelende Europa sharia compatible worden. Alleen zeggen de broeders dat natuurlijk nooit, want een slimme theocraat weet hoe het spel in een moderne rechtsstaat wordt gespeeld.

Bergeaud-Blackler is verbonden aan de prestigieuze onderzoeksinstelling CNRS, het Centre national de la recherche scientifique en Frankrijks bekendste kenner van het Midden-Oosten Gilles Kepel voorzag haar werkstuk van een lovende inleiding.

1 Wat beweert u in in dit boek, Le frérisme et ses réseaux (De ideologie van de Moslimbroederschap en zijn netwerken)?

‘Ik beschrijf hoe de ideologie van de Moslimbroederschap zich heeft ontwikkeld, ook buiten de organisatie in strikte zin. Het frérisme (van Frères musulmans, moslimbroeders KJ) zoals ik het noem, is geen theologische stroming of rechtsschool. Het is een beweging met een missie. Het wil alle moslims inspireren om te ijveren voor hetzelfde doel: het kalifaat, of eigentijdser gezegd, een wereldwijde islamitische samenleving.

Een centraal begrip voor de broeders is wasatiyya dat de ‘islam van de gulden middenweg’ betekent, een concept dat werd uitgewerkt door Yousef Qaradawi (1926-2022), een van de belangrijkste moslimbroeders.

Je moet dit gedachtegoed opvatten als een programma voor concreet handelen. Ze proberen vanuit het midden van alle bestanddelen van de islam – van de meest liberale tot de strengste varianten – om de ultieme profetie van de verovering van de wereld door de islam te verwezenlijken, door deze sharia compatible te maken.

Meestal opereren de broeders binnen de grenzen van de wet, maar soms ook leunen ze op jihadisten als dat nodig is: het doel heiligt de middelen.’

2 Na de onthoofding van Samuel Paty in oktober 2020, drong de Amsterdamse imam Yassin Elforkani in Nederland aan op een wet tegen godslastering. Is het verbod op de belediging van de profeet zo’n doel dat de middelen heiligt?

‘Dat is inderdaad een heel goed voorbeeld van de ambivalentie van de broeders tegenover geweld. Om de samenleving te beschermen tegen jihadisten, zouden wij godslastering strafbaar moeten maken.

Voor deze imam kan het moorden dus pas stoppen als eerst iedereen zwijgt. Hij heeft helemaal niets begrepen van de fundamentele waarde die de vrijheid van meningsuiting in een democratie vertegenwoordigt.’

3 De moslimbroeders zijn volgens u erg aanwezig in de Europese instellingen. Hoe hebben zij Brussel en Straatsburg veroverd?

‘De moslimbroeders zijn geen grote theologen, maar wel goede strategen. Zij zagen al heel vroeg het belang van instellingen als de Europese Unie en de Raad van Europa, organisaties die politiek zwak, maar cultureel en financieel sterk zijn.

Bovendien ontbrak de ruimte voor de broeders om zich politiek te ontwikkelen en op cultureel gebied was er concurrentie van de moskeeën die onder controle staan van de landen van herkomst, de zogenoemde consulaire islam. Vandaar dat men de energie aanvankelijk vooral stak in verenigingen, universiteiten, scholen, bedrijven en dus ook in Europa.

In Brussel grijpen ze elke kans om plaats te nemen in commissies en zo hun invloed op de Europese soft power te vergroten. Zij presenteren zichzelf altijd als de ideale kandidaten om racisme, discriminatie, radicalisme of extreem-rechts te bestrijden en weten aldus miljoenen euro’s van de Europese belastingbetalers binnen te halen.

Zij hebben heel veel succes gehad met het populair maken van het begrip islamofobie. De Europeanen hebben geleerd om te zwijgen en weg te kijken om maar niemand te kwetsen. Islamofobie heeft op het niveau van de Verenigde Naties en de EU dezelfde status gekregen als antisemitisme.

Denk ook aan de beruchte campagne voor de hijab (hoofddoek) van de Raad van Europa. Deze campagne, gelanceerd door de afdeling antidiscriminatie en inclusie, bestond uit affiches met portretten van vrouwen waarvan de ene helft een hoofddoek droeg en de andere helft niet. De hijab werd geassocieerd met de woorden ‘schoonheid’, ‘vrijheid’ en ‘vreugde’.

Iedereen die hier tegen protesteerde – zoals de Franse regering – is uiteraard uitgemaakt voor islamofoob en extreem-rechts.

Dat stelt ze in staat om elke keer als zij op verzet stuiten – zoals toen Frankrijk protest aantekende tegen de Europese hijab-campagne – heel hard islamofobie! te roepen.

Dat het allemaal zo makkelijk gaat, is omdat Europese instellingen heel graag samen willen werken met gematigde moslims, maar niet in staat zijn om te definiëren wat dat is, gematigd. Ook hebben de Brusselse ambtenaren geen idee wie de mensen precies zijn die zich als gematigd aanbieden. En dus gelooft men ze maar op hun woord.’

4 Volgens u domineren de broeders sinds het einde van de jaren tachtig alle stromingen in de islam.

‘Zeker, om dit te zien zou je een bezoek moeten brengen aan het  jaarlijkse congres van de ‘Musulmans de France’, voorheen de UOIF (Union des organisations islamiques en France), de koepelorganisatie die in 1983 is opgericht door de moslimbroeders. Dit driedaagse evenement vindt altijd plaats op de oude luchthaven van Parijs, Le Bourget. Er komen tienduizenden gelovigen op af.

Je kunt daar conferenties bijwonen over allerhande politieke en religieuze onderwerpen en in de hangars kan je workshops volgen over voeding, opvoeding en gebedsgenezing. Bij de stands voor Palestina of Syrië loop je salafisten en jihadisten met lange baarden in legerbroek tegen het lijf. En iets verderop bij de tentjes van de boekhandels vind je de meer intellectueel geïnteresseerden met hun zorgvuldig getrimde baardjes.

Kortom, alles en iedereen is daar. Alleen de broeders zijn in staat al die mensen bij elkaar te krijgen. Je zult nooit een moslimbroeder in de Grote Moskee van Parijs (die onder controle staat van Algerije, KJ) zien preken, maar de rector van deze moskee is altijd wel van de partij in Le Bourget. De broeders zijn een soort godfathers die iedereen duidelijk hebben gemaakt: maak geen problemen met ons, dan steunen wij je wanneer je ons nodig hebt. Niets is mogelijk zonder hun instemming.’

5 Waarom ontkennen moslimbroeders altijd dat zij moslimbroeders zijn?

‘De broederschap dankt zijn succes aan het geheimzinnige karakter, vooral in een omgeving als de onze waarin ‘transparantie’ de regel is en waarin van je wordt verwacht dat je zegt wat je doet of wat je van plan bent. Als theocraten hebben zij niets met die conventie. De democratie is voor hen alleen maar een middel om het doel te bereiken.

Kijk bijvoorbeeld naar de ‘Verklaring van de rechten van de mens in de islam’ uit 1990. Hiermee formuleerde de Organisatie voor Islamitische Samenwerking (OIS) op voorstel van de moslimbroeders mensenrechten waarbij de sharia het uitgangspunt is. Let op de formulering: met ‘mens’ in ‘rechten van de mens in de islam’ wordt iedereen bedoeld, ook de niet-moslims.

Dit benadrukt dat de islamitische maatschappij een supremacistisch project is waar je alleen een niet-moslim kan zijn als je als je het rechtssysteem respecteert en als dhimmi een speciale belasting betaalt.’

6 Wat is er gevaarlijk aan de moslimbroeders? Wij hoeven toch niet te vrezen voor een wereldwijd kalifaat?

‘De theocratie is inderdaad het doel op de langere termijn. Maar op weg daar naar toe proberen zij ons te destabiliseren door de vrijheid van meningsuiting aan te vallen en een klimaat van angst en schuldgevoel – u bent islamofoob! – te laten heersen. En dat heeft een heel concrete uitwerking omdat wij geen gemeenschappelijk front vormen om deze aanval af te slaan.

De broeders zijn heel goed in het verhullen van hun bedoelingen, het zijn meesterlijke misleiders. Dat doen ze bijvoorbeeld door het zoeken van tijdelijke bondgenoten zoals LGBTQI-groepen die er totaal andere waarden op na houden. In de plannen van de broeders staat letterlijk dat het is toegestaan om je tijdelijk te verbinden met de ongelovigen als je daar op de langere termijn beter van wordt.

Het resultaat van dit alles is diep treurig. Leraren zijn sinds de moord op Samuel Paty bang om iets verkeerds te zeggen, sommigen zien er maar van af bepaalde onderwerpen te behandelen. Het frérisme rukt op, legt ons zijn normen op en verhindert ons om onze waarden te onderwijzen. Zo simpel en verschrikkelijk is het.’

7 De Nederlandse islamoloog Joas Wagemakers publiceerde vorig jaar ook een boek over de moslimbroeders – The Muslim Brotherhood Ideology, History, Descendants. Hij zegt: de broeders zijn meestal overtuigde democraten en hun beweging kan geen vuist maken door onderlinge verdeeldheid. Er is kortom niet veel aan de hand.

‘Ik ken zijn boek niet, maar kennelijk zit Wagemakers op de lijn van Olivier Roy (een bekende politicoloog en islamspecialist, KJ). Roy beweert ook dat het islamisme gedoemd is te mislukken, dat zij af zien van hun supremacistische streven als ze eenmaal de kwaliteiten van de democratie hebben ontdekt. Dat is erg naïef. De democratisch gekozen Erdogan heeft laten zien dat deze theorie onzinnig is, want de Turkse expansiedrift heeft een duidelijk ‘kalifaal’ karakter.

Het discours van de geruststelling speelt nu trouwens een grote rol in de strategie van de moslimbroeders om de tegenstander in slaap te sussen.

Ik kan er aan toevoegen dat Arabisch sprekende specialisten van het Midden-Oosten niet per se het beste zicht hebben op de activiteiten van de broeders in Europa en in de rest van de wereld waar ik mij op concentreer.’

8 Prominente moslimbroeders zijn vaak zusters. Is dat een bewuste keuze?

‘Dat klopt, hoger opgeleide vrouwen met hoofddoek doen het veel beter in de beeldvorming dan mannen. Want zij worden gezien als ontwikkeld en vredelievend, als vrouwen die hard werken aan hun emancipatie. Daarom staan de mannen nu het liefst achter op de foto, de vrouwen staan altijd vooraan.

De mannen accepteren dat, omdat zij weten dat het goed is voor de zaak.’

9 Het GroenLinks Kamerlid Kauthar Bouchallikht was vice-voorzitter van Femyso, de jongeren-tak van de moslimbroeders. Bouchallikht zegt dat zij nooit iets gemerkt heeft van betrokkenheid van moslimbroeders bij Femyso. Hoe geloofwaardig is dat?

‘Zoals ik zei, misleiden en verhullen horen bij de strategie. Misleiden mag, als het plan ermee wordt gediend. In mijn boek wijd ik verschillende pagina’s aan Femyso, ik laat zien dat er geen twijfel over bestaat waar zij een product van zijn: het taalgebruik, de methoden en de netwerken, alles ademt de Moslimbroederschap.

Ik leg er ook de nadruk op dat de activiteiten van Femyso legaal zijn, misleiding is natuurlijk niet verboden. Het is aan onze instellingen om je niet te laten gebruiken. Wij zouden intelligenter moeten zijn dan de broeders, maar dat is helaas niet het geval.’

10  Voor Bouchallikht hangen zaken als racisme, uitsluiting van LGBTQI, klimaatopwarming en feminisme allemaal nauw met elkaar samen. Hoe valt zo’n progressieve agenda te rijmen met een conservatieve religie als de islam? Kan je dit islamo-wokisme noemen?

‘Het verband tussen klimaatbeleid, social justice ende rechten van de mens vormt het hart van het nieuwe discours van Femyso. Het is een vorm van green washing. Partijen als GroenLinks zijn voor de broeders heel aantrekkelijk als ‘koekoekspartijen’: ze leggen hun eieren in het nest van progressieve organisaties om dat door anderen uit te laten broeden. Precies zoals de koekoek dat doet.

Dat de broeders de woke-thema’s interessant vinden, is omdat deze het westen verzwakken: woke wakkert verdeeldheid aan. Intellectueel gesproken is het allemaal erg armoedig maar woke is een geweldig wapen tegen een vijand die aan zichzelf twijfelt.

De term islamo-wokisme vind ik ongelukkig omdat die een samengaan, een onmogelijke versmelting suggereert. Terwijl het islamisme alleen maar gebruik maakt van woke.

Zo heeft het intersectionele feminisme, de woke versie van het feminisme, de weg vrij gemaakt voor het ‘islamitisch feminisme’. Dat is een absurde notie, maar je kunt er nu heel goed de boer mee opgaan om subsidies en leerstoelen te bemachtigen.

Precies zo biedt de strijd tegen racisme de kans om islamofobie te institutionaliseren. En het zogenoemde dekoloniale denken – het idee dat landen als Nederland en Frankrijk minderheden van kleur permanent onderdrukt, KJ – biedt tal van mogelijkheden om anti-westerse campagnes te organiseren.

De broeders hebben de tijd, ze kunnen zich altijd nog ontdoen van hun nuttige idioten als die nergens meer goed voor zijn. Dit staat allemaal in teksten die zijn geschreven in het Arabisch en die vervolgens werden gepopulariseerd in de hele islamitische wereld in het Engels en het Urdu. Ik bedenk het allemaal niet zelf.’

Le frérisme et ses réseaux, l’enquête. Préface de Gilles Kepel, Odile Jacob, 2023

De donateurs vormen het fundament van Wynia’s Week. U maakt het mogelijk dat ons online magazine 104 keer per jaar verschijnt. Doneren kan op verschillende manieren, kijk HIER. Alvast hartelijk dank!

Het bericht ‘De moslimbroeders zijn meesterlijke misleiders’ verscheen eerst op Wynia's Week.