We danken ook al onze lezers, kijkers, luisteraars, abonnees, donateurs en andere supporters voor wat er in vijf jaar is bereikt. Wynia’s Week is het broodnodige onafhankelijke en ongebonden medium dat verder kijkt en niet anderen napraat. Zonder de steun van de duizenden supporters was dat uiteraard niet mogelijk geweest. Sinds september 2024 verschijnt Wynia’s Week ook niet meer twee, maar zelfs drie keer per week. Nog geen abonnee? Abonneren is simpel.

De formule van Wynia’s Week is even uniek als baanbrekend. Alle artikelen, columns, video’s en podcasts van Wynia’s Week zijn vrij beschikbaar, voor iedereen. We rekenen er op dat de lezers voor kwaliteit en toegevoegde waarde willen betalen: de een meer, de ander minder – naar eigen inzicht, naar draagkracht, eens per jaar of liever eens per maand. Doet u ook mee? Doneren kan HIER. Hartelijk dank!

Blijf ons volgen! Hartelijk dank.

Het bericht Wynia’s Week wordt gedragen door de donateurs verscheen eerst op Wynia's Week.

We danken ook al onze lezers, kijkers, luisteraars, abonnees, donateurs en andere supporters voor wat er in vijf jaar is bereikt. Wynia’s Week is het broodnodige, onafhankelijke en ongebonden medium dat verder kijkt en niet anderen napraat. Zonder de steun van de duizenden supporters was dat uiteraard niet mogelijk geweest. 

Uniek en baanbrekend 

De formule van Wynia’s Week is immers even uniek als baanbrekend. Alle artikelen, columns, video’s en podcasts van Wynia’s Week zijn vrij toegankelijk, voor iedereen. We rekenen erop dat de lezers voor kwaliteit en toegevoegde waarde willen betalen: de een meer, de ander minder – naar eigen inzicht, naar draagkracht, eens per jaar of liever eens per maand. Doet u ook mee? Doneren kan HIER. Hartelijk dank! 

Van twee naar drie! 

Wynia’s Week en Uitgeverij Blauwburgwal hebben grote plannen voor de komende maanden. In het najaar verschijnt Wynia’s Week niet meer twee keer per week, maar zelfs drie keer: op dinsdag, donderdag en zaterdag. Onze auteurs hebben zoveel te vertellen, dat wij denken dat we de abonnees en de andere lezers, kijkers en luisteraars van Wynia’s Week zo nog beter kunnen bedienen. Meer nieuws volgt. 

Nieuwe boeken! 

Uitgeverij Blauwburgwal komt dit najaar met een stroom nieuwe boeken. In de vroege herfst verschijnen nieuwe en opzienbarende titels van onder anderen migratiedeskundige Jan van de Beek (Migratiemagneet Nederland) en van journalist en oud-politicus Derk Jan Eppink. Verder zijn er boeken in voorbereiding van Oswin Schneeweisz en Wouter Roorda (De Nederwolf), Tinie Kardol (De Staatsinjectie), Sander van Dam, Servaas van der Laan en van Arno Wellens (Tinderen voor kinderen).  

Blijf ons volgen. Hartelijk dank! 

Het bericht Met uw support gaat Wynia’s Week volle kracht vooruit verscheen eerst op Wynia's Week.

Deze video van WWTV (Wynia’s Week TV) vindt u op YouTube en is ook te beluisteren als podcast, op Spotify en via Apple Podcasts.

‘Deugen voor de bühne’ 

De meest actuele boeken van de uitgeverij zijn het verbazingwekkende ‘Kapot’ van Michiel de Vries en het hilarische ‘Deugen voor de bühne’ van Sander van Dam. Maar ook ‘De Maakbare Mens’  van Bina Ayar en de absolute bestseller ‘De Stikstoffuik’ van Arnout Jaspers komen aan de orde.  

Andere auteurs: onder meer Wierd Duk, Roderick Veelo, Coen de Jong en Maaike van Charante. Syp licht ook een tipje van de sluier over komende boeken van Uitgeverij Blauwburgwal. 

Video-en podcast interviews met de schrijvers 

Veel auteurs van Uitgeverij Blauwburgwal zijn sinds voorjaar 2021 ook zelf geïnterviewd voor WWTV (Wynia’s Week TV). Sinds de zomer van 2022 zijn deze videogesprekken ook als podcast beschikbaar via Spotify en Apple Podcasts.  

Sander van Dam werd over zijn boekje ‘Deugen voor de bühne’ geïnterviewd door Eric Jan van Dorp. Dat gesprek vindt u hier.

Michiel de Vries werd over ‘Kapot. Hoe vilein is de deugindustrie?’ geïnterviewd door Jan Marten Visser. Dat gesprek vindt u hier.

Bina Ayar werd over haar boek ‘De Maakbare Mens’ geïnterviewd door Andy Arnts. Dat gesprek vindt u hier.

Syp Wynia werd door Pim van Galen geïnterviewd over zijn boek ’70. Actieve herinneringen aan een gaaf gidsland’. Dat gesprek vindt u hier.

Arnout Jaspers werd over zijn boek ‘De Stikstoffuik. Politici in de ban van de ecolobby’ geïnterviewd door Syp Wynia. Dat gesprek vindt u hier. 

Coen de Jong werd over zijn boek ‘Wokeland. Hoe een radicale voorhoede vat kreeg op de samenleving’ geïnterviewd door Jan Marten Visser. Dat gesprek vindt u hier.

Roderick Veelo werd over zijn boek ‘De schijn regeert’ geïnterviewd door Syp Wynia. Dat gesprek vindt u hier.

Roelof Bouwman en Syp Wynia bespraken het boek ‘De Linkse Kerk. Hoe calvinistisch Nederland steeds dezelfde afslag neemt.’ Dat gesprek vindt u hier.

Maaike van Charante werd door Andy Arnts geïnterviewd over haar boek ‘Het verdriet van de Schilderswijk’. Dat gesprek vindt u hier.

Coen de Jong werd over zijn boek ‘Dwingeland. Orwell in de polder’ geïnterviewd door Andy Arnts. Dat gesprek vindt u hier.

Op 4 februari 2023 interviewden vier auteurs van Uitgeverij Blauwburgwal elkaar, in het Betty Asfalt Complex in Amsterdam. Achtereenvolgens worden Wierd Duk, Maaike van Charante, Coen de Jong en Roderick Veelo ieder 8 minuten geïnterviewd. Die gesprekken vindt u hier.

Hans Werdmölder werd over zijn boek ‘Den Hollander. Dwars boegbeeld van de Nederlandse sociologie’ geïnterviewd door Jan Donkers. Dat gesprek vindt u hier.

Alle boeken van Uitgeverij Blauwburgwal vindt u op de website. www.blauwburgwal . Daar zijn deze boeken ook allemaal te koop. De boeken zijn ook verkrijgbaar in de winkel van Wynia’s Week. www.wyniasweek.nl/winkel.  

Meer informatie: www.blauwburgwal.nl en www.wyniasweek.nl

Het bericht Blauwburgwal! Wandeling langs 11 niet te missen boeken. verscheen eerst op Wynia's Week.

Dat resulteerde in ruim tweehonderd reportages die nu gebundeld zijn in een boek – ‘Wierd Duk in Nederland’ – ‘dat de ziel van een diep gepolariseerd land vlijmscherp blootlegt’, stelt de Belgische journalist Filip Michiels die hem interviewde over het boek. Duk: ‘Zolang we onze soevereiniteit zomaar blijven weggeven, blijven we ook de eigen bevolking verder onder druk zetten.’ 

Uw boek kreeg de ondertitel ‘Reportages uit een land op drift’ mee. Een bepaald heftige vaststelling toch, voor iemand die zelf jarenlang in Rusland aan de slag was? 

Wierd Duk: ‘De huidige maatschappelijke polarisering in Nederland is er natuurlijk niet van de ene op de andere dag gekomen. Eigenlijk moeten we al een hele tijd teruggaan, naar de periode waarin Pim Fortuyn als een komeet aan het politieke firmament verscheen. Hij legde toen al de vinger op de wonde, onder meer over de maatschappelijke impact van massa-immigratie en over de rol van de EU. Was Fortuyn toen niet vermoord, dan hij hij het vermoedelijk tot premier geschopt.’ 

‘Die moord was echt een sleutelmoment in de recente geschiedenis van Nederland, maar vervolgens is er politiek lang niets meer gebeurd met het maatschappelijke onbehagen dat hij aankaartte. Pas veel later hebben onder meer de PVV van Geert Wilders en het Forum voor Democratie van Thierry Baudet dat sentiment op de politieke agenda gezet, maar dat is allemaal op niets uitgelopen. Ofwel omdat sommige protestpartijen zichzelf in de voet schoten door te radicaliseren, ofwel omdat ze door het establishment gedemoniseerd werden. En zie, nu is er de BBB die opnieuw de hoop meedraagt dat al die  proteststemmen effectief kunnen worden omgezet in een ander beleid.’ 

Politieke partijen die zich afzetten tegen de ‘klassieke’ partijen of het establishment zijn natuurlijk van alle tijden: volstaat dat om van een ‘land op drift’ te spreken? 

‘Vooral sinds de vorming van het voorlaatste en laatste kabinet Rutte werd duidelijk hoe diep de kloof tussen burger en overheid geworden is. De toeslagen-affaire heeft daarin een grote rol gespeeld, maar burgers hebben het intussen ook echt wel gehad met de leugens die Rutte regelmatig verspreidt. Hijzelf lijkt nog altijd te denken dat hij daar wel mee wegkomt, maar als er zelfs binnen zijn eigen partij vragen worden gesteld bij zijn integriteit, dan is het hek echt wel van de dam. Steeds meer mensen zijn de voorbije jaren gaan beseffen dat de politieke en bestuurlijke elite elkaar de hand boven het hoofd houden. En dat die elite vaak een beleid voert dat indruist tegen de belangen van grote delen van de bevolking.’ 

U was jarenlang als correspondent in Rusland en Duitsland aan de slag, waardoor u aanvankelijk ook een beetje als een buitenstaander naar Nederland keek. Hielp dat u ook om dingen te zien die ander journalisten blijkbaar niet zagen? Of is het toch vooral een kwestie van niet willen zien, omwille van een ideologische vooringenomenheid bij heel wat grote media? 

‘Dat verblijf in het buitenland heeft me uiteraard wel leren inzien hoe andere samenlevingen functioneren, en hoe snel maatschappelijke onrust kan escaleren. De jaren negentig in Rusland waren op dat vlak een perfecte leerschool. Ik heb geleerd dat politici zich ervoor moeten hoeden om niet al te sterk te vervreemden van het maatschappelijke centrum, net omdat zich daar ook de redelijkheid en de wil tot consensus situeert. Niet op de flanken dus.’ 

‘In Nederland heeft het politieke midden – decennialang verpersoonlijkt door het christendemocratische CDA – zichzelf opgeblazen en irrelevant gemaakt. Tegelijk zijn liberale partijen zoals de VVD en D66, die jarenlang mee coalities op de been brachten, fel geradicaliseerd in hun opvattingen. Hun wereldbeeld wijkt intussen heel sterk af van de meerderheid van de bevolking en ook van een flink deel van hun kiezers, maar dat hebben ze zelf niet in de gaten. Daar staat tegenover dat die partijen natuurlijk nog steeds kunnen terugvallen op een best ruim electoraat van zeer hoogopgeleide stedelingen, die hun globale neoliberalisme omarmen. Heel veel mensen in Nederland leiden nog altijd een mooi en comfortabel leventje, dat blijkt ook in tal van internationale rankings.’ 

Hoe krijg je die maatschappelijke kloof ooit nog gedicht? 

‘Via zware electorale verschuivingen. Stel je even voor dat niet de gedoodverfde kandidate Sigrid Kaag (D66-boegbeeld en huidig minister van Financiën in het kabinet Rutte, red.) maar Caroline van der Plas (BBB) het tot eerste vrouwelijke premier van Nederland zou schoppen. Dat zou een heuse electorale aardschok zijn, waardoor dat gedeelte van de bevolking dat zich al jarenlang genegeerd en uitgesloten voelt eindelijk een stem zou krijgen. Uit de reactie van pakweg VVD of D66 en de linkse partijen zou dan meteen ook blijken hoe groot hun democratische gehalte nu écht is. En eerlijk gezegd, de woeste reacties uit die hoek op het recente verkiezingsresultaat van BBB beloven niet meteen zoveel goeds. 

We hebben in het verleden natuurlijk al vaker gezien hoe partijen die zich specifiek op één thema focussen door het ijs zakken eens ze echt aan de macht komen, al was het maar bij gebrek aan ervaren politieke mankracht. Loert dat gevaar ook niet om de hoek bij de BBB? 

‘Kan het dan slechter dan vandaag? Het politieke establishment hanteert zulke argumenten uiteraard met veel plezier, maar het slaat nergens op. Heel wat verkozenen van een partij zoals de BBB hebben wel degelijk al een mooi parcours afgelegd in de privésector, of ze hebben elders al ruime politieke ervaring opgedaan. Omgekeerd waren heel wat mensen die vandaag mee aan de knoppen zitten daarvoor toch ook gewoon ambtenaar, woordvoerder of zelfs persoonlijk assistent van Mark Rutte, waarna ze dan finaal doorgeschoven zijn naar een uitvoerend politiek mandaat.’ 

Wie uw boek leest, is achteraf al minstens één illusie armer: Nederland gidsland, dat is anno 2023 voltooid verleden tijd? 

‘Nederland heeft zichzelf al sinds de jaren zeventig succesvol in de markt gezet als een soort van moreel en sociaaleconomisch gidsland, maar onder druk van het neoliberalisme zijn we daar intussen op tal van vlakken ver van afgedwaald. Heel wat overheidstaken werden uitbesteed aan de privésector, wat in sommige gevallen op een waar fiasco is uitgedraaid. Dit heeft maatschappelijk een bijzonder zware impact gehad. Een gidsland zijn we dus al lang niet meer.’ 

Massamigratie, globalisering, het klimaatprobleem: de maatschappelijke veranderingen kwamen de voorbije jaren even massaal als snel, maar mag je van de politiek niet verwachten dat ze de bevolking daar ook min of meer mee leert om te gaan? 

‘Je kan je bevolking niet jarenlang blijven overbevragen. De voorbije vijftig jaar hebben we in Nederland gezien hoe hele stadswijken demografisch volledig van uitzicht veranderd en geïslamiseerd zijn. Niet met de latte-variant van de islam, wél met de streng orthodoxe. Alleen daardoor leg je al een enorme druk op de samenleving, en vraag je van die generatie Nederlanders dus héél veel. Daarnaast zorgt de blijvende instroom van arme vluchtelingen én rijke migranten ook voor een gigantische druk op de woonmarkt, op de sociale voorzieningen, op de arbeidsmarkt, noem maar op. Hoe lang kan je van de ‘autochtone’ Nederlanders – waarbij ik ook al de arbeidsmigranten van de tweede of derde generatie reken – nog vragen om op te schuiven of plaats te ruimen? 

Ga er als politicus maar aan staan, denk ik dan. Welke oplossingen ziet u zelf? 

‘Onze politici zouden in Brussel al wat meer ruggengraat kunnen tonen. Ze zouden bijvoorbeeld kunnen weigeren om nog langer mee te gaan in allerlei afspraken op Europees vlak die indruisen tegen het primaire belang van de eigen bevolking. Zoals de Hongaarse premier Orban dat soms ook doet. De stikstofcrisis is daar een perfecte illustratie van: er zijn niet eens mandaten vanuit Brussel om met stikstof om te gaan zoals wij dat hier nu doen. Maar we willen toch zo graag de beste leerling van de Europese klas zijn.’ 

‘Idem dito voor het migratieprobleem: wanneer er in eigen land verkiezingen aankomen, dan hoor je Mark Rutte stoer verklaren dat het zo niet verder kan. Maar zodra hij in Brussel is, durft hij niet meer met de vuist op tafel te slaan. Zolang we onze soevereiniteit zomaar blijven weggeven, blijven we ook de eigen bevolking verder onder druk zetten. Waardoor er echt volledig losgerukte gemeenschappen ontstaan: van de mensen die in de rand van de grootsteden weggedrukt worden door de radicale islam over de landbouwers tot de vissers. Brussel zou dringend moeten afstappen van het idee dat de EU een instrument is om mensen tot bijna letterlijk in hun slaapkamer aan te sturen.’ 

Hoe populair is iemand als Europees commissaris Frans Timmermans – die onlangs van de Gentse universiteit nog een eredoctoraat uitgereikt kreeg – eigenlijk nog in Nederland? 

‘Bij zijn achterban ongetwijfeld héél populair, maar de rest van Nederland vindt hem een verschrikking. Zij zien hem als een bureaucraat die zijn zaakjes persoonlijk heel goed op orde heeft, maar alle verbinding met de bredere samenleving totaal kwijt is. Nu, dat eredoctoraat verbaast me niets hoor: de mensen die daarover beslissen maken allemaal deel uit van diezelfde kaste.’ 

Hoe verklaart u nu die groeiende kloof, ja zelfs vervreemding, tussen een deel van de intellectuele bovenlaag enerzijds en een flink gedeelte van de bevolking anderzijds? Is het een kwestie van puur eigenbelang, of zit er toch meer achter? 

‘Dat is een goede vraag. Ik vermoed dat een deel van de intelligentsia zich de voorbije jaren geëmancipeerd heeft en zich vervolgens ook wat gaan afzetten is tegen de eigen achtergrond. Zij zetten zichzelf nu in de etalage als quasi-tolerante mensen van de wereld, die het beste voor hebben met de kleine man. Terwijl ze uiteraard net het omgekeerde doen. Daarnaast spelen ook eigenbelang en groepsdruk een grote rol, lijkt me. Eens ze een bepaalde maatschappelijke positie bereikt hebben, ontbreekt hen vaak de nodige moed om tegen ‘de bubbel’ in te gaan.’ 

‘Ik ben niet meteen een gigantische fan van Viktor Orban, maar wie zijn wij om hem tegen te spreken als hij een beleid voert vanuit de vaststelling dat een meerderheid van de Hongaren gewoon niet nog meer immigratie wil? Mocht Mark Rutte hier zeggen dat Nederland niet nog meer islamisering aankan, dan zou dat voor heel veel mensen een enorme opluchting zijn, maar hij durft dat eenvoudigweg niet.  

Hij zou door de Nederlandse intelligentsia prompt als racist en islamofoob worden weggezet. Terwijl het vaak gewoon een kwestie is van gezond verstand: nog meer immigratie – heel vaak door mensen die helemaal geen recht hebben op asiel en uit moslimlanden – dreigt onze verzorgingsstaat en de democratische rechtsstaat volledig op losse schroeven te zetten. 

U schrijft ook: Als de kloof zo groot is, kan er een sfeer ontstaan waarin opruiers hun kans grijpen.’ Hoe onderscheiden we plat populistische opruiers van mensen die terechte bezorgdheden uiten en daar politiek mee aan de slag willen? 

‘Dat onderscheid wordt sowieso altijd wel duidelijk. Neem nu iemand als Thierry Baudet: tijdens de coronacrisis begon hij allerlei complottheorieën te verkopen, niet zelden ook op basis van fake news. Gelukkig bleek het democratische besef in een land als Nederland toch nog groot genoeg om daar tegen in te gaan. De BBB is ook een protestpartij, maar blijft toch ver weg van echt opruiend taalgebruik en probeert via parlementaire weg haar standpunten door te drukken. Dat is een essentieel verschil.’ 

‘Ik denk dat we voldoende vertrouwen moeten hebben in het gezond verstand van de kiezer, echt opruiende partijen maken hier op wat langere termijn geen kans. Zelfs mocht de PVV van Geert Wilders hier ooit de grootste partij worden, dan zie ik daar – hoe problematisch sommige standpunten van die partij ook zijn – niet meteen een groot gevaar in voor de democratie.’ 

Dat debat woedt natuurlijk ook al jarenlang heel hard in België: hoe kijkt u aan tegen een partij als Vlaams Belang? 

‘Daar heb ik toch flink wat problemen mee. Sommige uitspraken van politici van die partij hebben in mijn ogen een gevaarlijk bruin randje. Dat zie je in Nederland toch minder.’ 

Is Vlaams Belang dan niet heel vergelijkbaar met pakweg de PVV bij jullie? 

‘Dat ligt toch anders. Geert Wilders geeft bijvoorbeeld aan een probleem te hebben met de islam – en doet dat ontegenzeglijk op een heel botte manier – maar hij spreekt zich zelden negatief uit over individuele moslims. Je kunt ook niet van Wilders zeggen dat hij een antisemiet is, hij is integendeel een vriend van Israël. Ik heb het gevoel dat er bij het Vlaams Belang toch nog vaker een racistisch ondertoontje in het discours zit.’ 

Welke rol spelen de media in de maatschappelijke polarisering in Nederland? 

‘Een cruciale rol, net omdat ze al decennialang braafjes meegaan in het officiële overheidsdiscours. Dat merk je ook in het buitenland: media sluiten zich aan bij de zittende macht. Ook al omdat het wereldbeeld van journalisten vaak aanleunt bij dat van die machtshebbers. Je daar tegen verzetten, dat is bijzonder lastig, dat zal jijzelf ook wel ondervonden hebben als journalist. Even interessant als hoopgevend is dan ook de vaststelling dat – in Nederland maar ook in Vlaanderen – er almaar meer nieuwe mediaplatformen opduiken. Uit onvrede over het bestaande ‘kartel’ tussen overheid en grote media.’ 

‘Alleen belanden een aantal van hen ook al snel in de complotsfeer, en daar moeten we natuurlijk niet in meestappen. Het verzet tegen zo’n nieuwe medium vanuit de klassieke media mag dan al heel groot en lastig zijn, het gezond verstand en de journalistieke aanpak moeten altijd blijven primeren. Ik pleit er ook helemaal niet voor om die complottheorieën als journalist dan maar te negeren, je moet ze beschrijven en vervolgens in een juiste context plaatsen. 

In het slotwoord van uw boek schrijft u dat de polarisatie in de samenleving vooral tot uiting komt in de relatie tussen burger en overheid, veel meer dan tussen burgers onderling. Onder meer omdat het sociaal contract tussen overheid en burgers niet meer werkt. Moeten we ook niet erkennen dat heel wat groepen binnen onze multiculturele  samenleving dat sociaal contract gewoon ook niet aanvaarden? Bijvoorbeeld omdat ze dat zelf in hun landen van herkomst nooit gekend hebben, en de overheid daar altijd een te wantrouwen factor was? 

‘Dat klopt absoluut. Op het moment dat je massaal mensen binnenhaalt uit landen waar de overheid nooit te vertrouwen was en er vooral op uit was om de eigen belangen te dienen, creëer je op termijn hier natuurlijk ook een probleem. Dat zagen we overigens ook tijdens de coronacrisis. Partijen zoals het Forum voor Democratie die het wantrouwen tegenover de overheid gingen cultiveren omwille van het coronabeleid, kregen tot hun eigen grote verbazing plots ook aansluiting bij allochtonen. Ook de brave beleidsmakers hadden dat nooit verwacht: wat deden al die moslims plots bij iemand als Thierry Baudet?’ 

Het wantrouwen tegenover de overheid mag dan al flink gegroeid zijn, u kan toch niet ontkennen dat er ook tussen de burgers onderling steeds meer segregatie ontstaan is? Onder meer door de massamigratie van de voorbije decennia? 

‘Dat is zeker zo, maar we raken er niet uit door eenvoudigweg te blijven herhalen dat de orthodoxe islam een probleem vormt. Die gaat namelijk niet meer weg. Sterker nog, zogenaamd liberale partijen zoals D66 of GroenLinks sturen zelfs al gehoofddoekte dames naar het parlement. Een ervan is zelfs een moslimbroeder, zo ver zijn we al heen.’ 

Moeten we dat dan maar goedschiks blijven aanvaarden, en op de koop toe nog meer mensen uit orthodoxe moslimlanden blijven importeren? 

‘Nee, je moet daarop blijven wijzen. En je moet blijven herhalen dat het ronduit absurd is dat een liberale partij zulke figuren naar het parlement stuurt. De cognitieve dissonantie bij die partijen neemt stilaan onbegrijpelijke vormen aan: ze gaan volledig in tegen hun eigen politieke principes. Maar daar staat tegenover dat een deel van de moslims gewoon ook integraal deel uitmaken van de Nederlandse samenleving en daar ook in allerlei opzichten aan bijdragen, ook al leiden ze soms een heel gelovig leven. Dat gedeelte van de moslimbevolking zullen we moeten aanvaarden.’ 

Slotvraag: gelooft u dat de ‘traditionele’ partijen nog bij machte zijn om het sociaal contract met de burger te herstellen en hun geloofwaardigheid terug te winnen? 

‘Nee, ik vrees dat ze het al te veel verkorven hebben. Ik stel mijn hoop dan ook eerder op een nieuwe partij die bijvoorbeeld leidende figuren van de Boerenpartij en iemand zoals Pieter Omtzigt samenbrengt. Zo’n partij zou een échte electorale aardverschuiving kunnen veroorzaken.’ 

Bovenstaand interview met Wierd Duk is van Flip Michiels, journalist te Brussel. Hij werkte voor diverse Vlaamse media en tegenwoordig veel voor Doorbraak.be. Michiels is ook de biograaf van de Nederlandse topmanager Bessel Kok.  

Dit interview met Wierd Duk verscheen eerder in www.doorbraak.be.  

‘Wierd Duk in Nederland’ verscheen onlangs bij Uitgeverij Blauwburgwal. Het boek is 334 bladzijden dik en kost 20 euro (verzending gratis). Het boek is overal verkrijgbaar, zoals HIER .  

Het bericht ‘De ziel van het diep gepolariseerde Nederland vlijmscherp blootgelegd.’ verscheen eerst op Wynia's Week.

door Rob Hoogland

Ik ben mijn Telegraaf-collega’s graag van dienst. Wij vormen sinds jaar en dag één grote familie bij die krant. Wie ben ik om dat patroon te doorbreken. Het zou ook een beetje raar zijn om dat nu te doen. Ik ben ruim 46 jaar Telegrafist, het langste dienstverband van iedereen op de redactie. Op weg naar mijn gouden jubileum houd ik de boel liever bij elkaar. Toch moet ik u eerlijk bekennen dat ik hier met lichte tegenzin sta. Het is mij namelijk ter ore gekomen dat het in eerste instantie helemaal niet de bedoeling was om mij uit te nodigen.

Ik ben slechts vierde keus.

Haatgraafje

Eerst vroeg Syp Wynia aan Sander Schimmelpenninck of hij dit woordje wilde doen. Een half jaar geleden noemde ons haatgraafje Wierd Duk ‘de grootste schandvlek van de Nederlandse journalistiek’. Hoe je het ook wendt of keert, dat is een liefdesverklaring zonder weerga. Maar Schimmelpenninck was verhinderd. Uitgerekend vandaag stapte de man die vindt dat Nederlanders om redenen van klimaatfatsoen hooguit één of twee keer per jaar zouden moeten vliegen, voor de 297ste keer dit jaar aan boord van een vliegtuig dat hem naar zijn liefje in Zweden zou vervoeren.

Toen bedacht Syp dat Peter Breedveld wel een geschikte kandidaat zou zijn. Deze feitelijk door ons bezoldigde Ad Valvas-redacteur is ook de man achter het weblog Frontaal Naakt. Op die site schreef hij ruim een jaar terug iets voorspelbaars over PVV’ers, Zwarte Piet-fans en niet te vergeten de islamofoben waartoe hij ooit – geloof het of niet – zelf behoorde, zeg maar voordat er, in de vorm van het zusje van Hafid Bouazza (vrede zij met hem), een blijkbaar niet te versmaden moslimaatje in zijn leven kwam. Waarna hij tot de conclusie kwam dat Wierd Duk hun spreekbuis is. Ik citeer: ‘Dat is dan zo’n moment dat ik me weer realiseer wat een achterbakse, geniepige klootzak Duk is, wat een gereformeerd, vunzig stokertje, dat nooit met een tegenstander in debat gaat, maar altijd veilig vanachter z’n computertje mensen zit op te hitsen. Laffe lul.’

Voormalige Hoofdpiet

Volkomen begrijpelijk dus dat Syp aan hem dacht. Maar ook Breedveld zei dat hij niet beschikbaar was. Hij moest erop uit, liet hij weten. Want daar, op straat, in Nederland dus, lagen zijn onderwerpen. Zoals wij allen weten zit Peter Breedveld zelf namelijk nóóit mensen veilig vanachter z’n computertje op te hitsen.

Daarom kwam Syp tenslotte uit bij Erik van Muiswinkel, de cabaretier die vier jaar geleden alweer het volgende schreef: ‘Wierd Duk is een 18-karaats fascist. Als hij binnenkort oproept tot geweld kan hij stijgen tot 24-karaats. Een groeidiamant in de schatkamer van extreemrechts.’

Hoe liefdevol wil je het hebben?

Maar nee hoor, onze voormalige Hoofdpiet was eveneens verhinderd.

Originaliteitsprijs

Toen pas werd ik uitgenodigd. Omdat ik collega’s nu eenmaal nooit laat zakken gaf ik er schoorvoetend gehoor aan en vraag ik mij nu, op deze plek, openlijk af waar die immense, massale afkeer van Wierd Duk toch vandaan komt. Is het angst voor groepsverstoting? Willen ze de mensen in hun bubbel er per se mee laten weten dat ze heus nog wel deugen?

Haat kan aangewakkerd worden als een ander jou steeds in de weg zit bij bepaalde ambities, zegt psycholoog Paul van Lange. Zou dat het zijn? Ik denk dat ik het toch maar eens aan onze columnist Jeffrey Wijnberg ga vragen. Bovendien is Jeffrey de vader van Rob, u weet wel: dat betweterige joch van De Correspondent, die overigens ooit ook bij de Telegraaf werkte.

Ik ben best wel wat gewend, als Telegraaf-man. Iets met hoge bomen, weet u wel, in mijn geval een dubbelzinnig spreekwoord. Ik lach meestal ook hartelijk om het geschamper en de scheldpartijen. Als iemand, verwijzend naar de zwartste Telegraaf-periode, bijna tachtig jaar na dato iets als ‘Eens fout, altijd fout’ twittert, reik ik hem subiet de Originaliteitsprijs uit. Soms denk ik: dat moet jij ook doen, Wierd, trek het je allemaal niet zo aan (want dat doet-ie), laat die idioten toch. Maar dan realiseer ik mij weer dat wat híj́ allemaal over zich heen krijgt, nog geen enkele Telegraaf-collega over zich heen heeft gekregen.

‘Waar ben je nou, God?’

Neem de verhalen in dit boek, die ik natuurlijk allemaal al heb gelezen toen ze in de krant stonden. Wat doet Wierd daar nu helemaal mee? Hij laat mensen aan het woord die anders nauwelijks aan het woord komen. Als je het mij vraagt is dat een wezenlijk onderdeel van de journalistiek. Nieuws is nieuws omdat het van het gewone afwijkt, zo simpel is het.

Verwijzend naar wat die gek van Breedveld beweerde citeer ik met instemming de achterflap: ‘Duk blijft niet achter zijn bureau zitten, maar zoekt de stille meerderheid thuis op: de Urker visser (voor mij persoonlijk een van de beste verhalen omdat deze diepgelovige man er wanhopig ‘Waar ben je nou, God?’ in roept), de Rotterdamse huurster, de Apeldoornse coronademonstrant, de slachtoffers van de Groninger aardbevingen. Het is ook het Nederland van de Nederlanders die zich ontheemd voelen in eigen land.’

Zo is het.

In alle ernst: ik ben er trots op dat Wierd Duk een collega van mij is en hoop van harte dat dit boek bij veel Nederlanders onder de kerstboom komt te liggen.’’

‘Wierd Duk in Nederland’ is 338 pagina’s, kost 20 euro (geen verzendkosten) en is overal te koop, zoals in de winkel van Wynia’s Week. ‘Wierd Duk in Nederland’ is ook te koop als e-book en kost dan 12,50.

Het bericht Rob Hoogland: ‘Wierd laat mensen aan het woord die anders nauwelijks aan het woord komen’ verscheen eerst op Wynia's Week.

Hoe een kleine groep activisten er met behulp van politici en mediabazen in slaagde om binnen een paar jaar Nederland een reeks omstreden Amerikaanse ideeën op te dringen. Hoe woke grip kreeg op de samenleving. Of keert de wal het schip? ‘Wokeland’ van Coen de Jong is hèt winterboek van 2022-2023. Wokeland omvat 239 bladzijden en kost 22,50. Het boek is overal te koop, onder meer HIER, in de winkel van Wynia’s Week.

2 Roderick Veelo: De schijn regeert

Het gaat er niet om wat het is, maar om wat het lijkt. Beeld is belangrijker dan de werkelijkheid. En de hypocrisie regeert. Roderick Veelo, tv-presentator en columnist, fileert de schijnheiligheid: niet alleen die aan het Binnenhof en op het Mediapark, maar ook die in de wereld van de popmuziek en het bedrijfsleven. ‘De schijn regeert’ omvat 242 bladzijden en kost 20 euro. Het boek is overal te koop, onder meer HIER, in de winkel van Wynia’s Week.

3 De Linkse Kerk: hoe rechtse christenen links werden

Ze waren nooit meer dan een tiende van de bevolking, maar hadden altijd bovengemiddeld invloed op politiek en samenleving: de gereformeerden. In ‘De Linkse Kerk’ wordt voor het eerst geschetst hoe deze aanvankelijk conservatieve bevolkingsgroep in zestig jaar omswitchte naar links en Nederland meenam. Een reeks bekende auteurs, onder wie Wim Berkelaar, Roelof Bouwman, Martin Bosma en Syp Wynia schetst in dit verrassende en meeslepende boek hoe Nederland nog steeds naar links schuift onder invloed van opschuivende protestanten. ‘De Linkse Kerk’ omvat 264 bladzijden, kost 23,50  en is overal te koop, zoals HIER, in de winkel van Wynia’s Week.

4 Schilderswijk: een volkswijk liefdeloos prijsgegeven

Maaike van Charante schreef het unieke verhaal van de wijk van haar jeugd. Het is het verhaal van verwaarlozing en van verdrijving van de autochtone bewoners. Aan het eind van het liedje blijken er andere mensen uit andere werelddelen te wonen. Wie waren er verantwoordelijk voor deze keuzes? ‘Het verdriet van de Schilderswijk’ schrijft de geschiedenis van de teloorgang van 20ste eeuwse volkswijken. Het boek kost 22,50, omvat 210 bladzijden en is overal te koop, zoals HIER, in de winkel van Wynia’s Week.

5 Dwingeland, Orwell in de polder

In het voorjaar van 2021 verscheen van Coen de Jong – schrijver van ‘Wokeland’ – zijn debuut: ‘Dwingeland. Orwell in de polder’. Het boek schrijft het verrassende en ook beangstigende verhaal van de talloze overeenkomsten tussen ‘1984’ van George Orwell en de praktijk van de 21^ste eeuw. Leugenachtige praat wordt als waarheid verkocht, vrijheid wordt beknot en privacy wordt steeds meer een fictie. ‘Dwingeland’ kost 20 euro, omvat 259 bladzijden en is overal te koop, zoals ook HIER , in de winkel van Wynia’s Week.

Voor bovenstaande boeken worden binnen Nederland geen verzendkosten in rekening gebracht.

Ook als e-book

De volgende boeken zijn ook als e-book verkrijgbaar:

‘De schijn regeert’ van Roderick Veelo, kijk HIER.

‘De linkse kerk’ onder redactie van Syp Wynia en H. J. Prosman, kijk HIER.

‘Het verdriet van de Schilderswijk’ door Maaike van Charante, kijk HIER.

‘Dwingeland, Orwell in de polder’ van Coen de Jong, kijk HIER.

Ook als luisterboek

De volgende boeken zijn bovendien als luisterboek verkrijgbaar:

‘Het verdriet van de Schilderswijk’, kijk HIER.

‘Dwingeland. Orwell in de polder’, kijk HIER.

Het bericht Vijf tips voor de boekenmaand December verscheen eerst op Wynia's Week.

Uitgerekend de eerder zo conservatieve gereformeerden sloegen vanaf 1960 voortdurend linksaf en hadden zo een sleutelrol bij de progressieve kanteling van Nederland. Zonder de links afgeslagen gereformeerde politici van de ARP was er geen kabinet-Den Uyl geweest.

De opposanten draaiden mee

De oppositie in eigen kring kwam van de dominees van de EO en van de rechtzinnige politici van de voorlopers van de ChristenUnie. Maar ziedaar: in de 21e eeuw worden de kabinetten van Balkenende en Rutte op de been gehouden door dezelfde ChristenUnie, die op haar beurt links afslaat – zij het niet in alles. Cruciale beslissingen op het gebied van bijvoorbeeld migratie, milieu en ontwikkelingshulp waren niet denkbaar geweest zonder druk uit calvinistische kring.

Eindelijk te boek gesteld

Nooit eerder werden de progressieve wendingen van het zo invloedrijke gereformeerde volksdeel vanaf de jaren zestig in kaart gebracht. Wie zaten erachter? Wat dreef hen? Hoe kregen de gereformeerde leiders hun behoudende volgelingen mee? Kregen ze hen wel mee? Overleeft calvinistisch Nederland de herhaalde afslagen naar links?

In ‘De Linkse Kerk’ onderzoeken twaalf auteurs onder redactie van Syp Wynia en Henk-Jan Prosman de moderne woelingen onder de gereformeerden en de soms verregaande effecten op Nederland als geheel. Want gereformeerden zijn gewend voorop te gaan, ook als ze linksaf slaan.

Nu in de winkel

‘De Linkse Kerk’ is NU TE KOOP. Dit nieuwe boek verschijnt bij Uitgeverij Blauwburgwal, omvat 264 pagina’s en kost 23,50. Er zijn (binnen Nederland) geen verzendkosten. Bestellen kan HIER.

Het bericht Nu te koop: DE LINKSE KERK – Hoe Calvinistisch Nederland steeds dezelfde afslag neemt verscheen eerst op Wynia's Week.

Alleen in deze Paasweek is ‘Tegen de onzin’ in de aanbieding: van normaliter 17,50 naar 12,50 nu (en alleen via de winkel van Wynia’s Week). ‘Tegen de onzin’ is 279 bladzijden dik en een uitgave van Uitgeverij Blauwburgwal.

U kunt ‘Tegen de onzin’ HIER bestellen. De aanbieding geldt tot en met 17 april 2022. Van harte welkom!

Nieuwe website Uitgeverij Blauwburgwal

Uitgeverij Blauwburgwal publiceert boeken met een kritische en onafhankelijke blik op politieke en maatschappelijke ontwikkelingen. De jonge, maar ambitieuze uitgeverij is een samenwerking van Syp Wynia, Andy Arnts en Eric Jan van Dorp.

Tot dusver verschenen bij Blauwburgwal boeken van Adjiedj Bakas, Maaike van Charante, Paul Hekkens, Coen de Jong, Hans Werdmölder en Syp Wynia. Ook de boekbundels ‘Het Beste van Wynia’s Week’ zijn publicaties van Uitgeverij Blauwburgwal. Alle informatie over Uitgeverij Blauwburgwal, de boeken en de schrijvers treft u aan op de website van Uitgeverij Blauwburgwal. Neem vooral een kijkje!

De Linkse Kerk

De komende maanden staan bij Uitgeverij Blauwburgwal weer nieuwe boeken op stapel, waaronder het verrassende boek ‘De Linkse Kerk’, samengesteld door Syp Wynia en Henk-Jan Prosman.

Dit boek biedt een nieuwe blik op turbulente ontwikkelingen in calvinistisch Nederland van de laatste halve eeuw, met grote gevolgen voor de rest van het land, de politiek en de samenleving. Volg de berichten!

Media die aandacht willen besteden aan dit verrassende nieuwe boek kunnen terecht bij Uitgeverij Blauwburgwal info@blauwburgwal.nl.

Later meer!

Het bericht Paasaanbieding voor de lezers van Wynia’s Week: ‘Tegen de onzin’! verscheen eerst op Wynia's Week.